Surja Ali-Imran — Ajet 58

Kuptimet e fjalëve:

• “Netluhu” – e lexojmë, të shpallim dhe të tregojmë.
• “El-Ajat” – shenjat dhe provat e qarta.
• “Edh-Dhikr el-Hakim” – Kuranit të urtë, të përsosur dhe të pathyeshëm, që është i mbrojtur nga çdo e metë dhe i mbushur me urtësi të lartë.

Tefsiri i ajeteve:

Kjo që po të tregojmë ty, o Muhamed, për historinë e Isait, nënës së tij Merjemes dhe dishepujve të tij, janë shenja të qarta dhe prova bindëse që dëshmojnë për vërtetësinë e profetësisë sate dhe për vërtetësinë e Kuranit që të është shpallur ty. Ky Kuran është përmendja e urtë, e cila bën dallimin mes së vërtetës dhe gënjeshtrës, mes udhëzimit dhe humbjes. Ai është libër i përsosur, i cili nuk i afrohet e pavërteta as nga para, as nga prapa; është zbritje nga i Urti, i Lavdëruari. Tregimi i këtyre ngjarjeve të kaluara, për të cilat ti nuk ke pasur dijeni të mëparshme, është vetë një mrekulli dhe dëshmi se ky Kuran është prej Allahut, sepse askush nuk mund të sjellë lajme të tilla të sakta për ngjarje që kanë ndodhur shekuj më parë, përveç Atij që di të fshehtën dhe të dukshmen.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se tregimet e Kuranit për profetët e mëparshëm janë nga Allahu, dhe kjo është dëshmi e qartë se Muhamedi ﷺ është i dërguar i vërtetë, sepse ai nuk kishte mësuar nga ndonjë libër apo mësues.
2. Kurani është burim i urtësisë dhe i diturisë së lartë; ai përmban udhëzime që nuk ndryshojnë dhe të vërteta që nuk plaken, sepse është fjala e Allahut të Urtit.
3. Kurani dallon të vërtetën nga e pavërteta në çështjet e besimit, veçanërisht në atë që ka të bëjë me personalitetin e Isait a.s., për të cilin njerëzit kanë kundërshtuar – disa e kanë lartësuar deri në adhurim, e disa e kanë poshtëruar – ndërsa Kurani ka sjellë fjalën e drejtë dhe të ekuilibruar.
4. Ky ajet na mëson se Kurani është përkujtim dhe udhëzim për njerëzit, dhe se ai është i mjaftueshëm për këdo që kërkon të vërtetën me sinqeritet.
5. Tregimi i historive të të kaluarës në Kuran nuk është thjesht rrëfim, por është mësim dhe përvojë për besimtarët, që të forcojnë zemrat e tyre dhe të qëndrojnë të vendosur në rrugën e Allahut.