Surja Ali-Imran — Ajet 74

Kuptimet e fjalëve:

• يَخْتَصُّ: e veçon, e zgjedh me dashje të veçantë.
• بِرَحْمَتِهِ: me mëshirën e Tij, që këtu nënkupton profecinë, udhëzimin dhe dhuntitë e tjera.
• ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ: Zotërues i mirësisë së madhe, që nuk ka kufi.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e veçon me mëshirën e Tij atë që do prej krijesave të Tij, duke i dhuruar profecinë, udhëzimin në rrugën e drejtë dhe dhunti të ndryshme. Kjo është përgjigje ndaj pretendimit të atyre që thanë se profecia është vetëm për bijtë e Izraelit dhe se askush tjetër nuk do ta marrë atë. Allahu e kundërshton këtë duke bërë të ditur se Ai e jep profecinë dhe mëshirën e Tij kujt të dojë, sipas urtësisë së Tij. Ai është Zotërues i mirësisë së madhe, që ia jep dhuratat e Tij kujt të dojë, pa masë dhe pa kufi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e Allahut dhe dhuratat e Tij nuk janë të kufizuara në një popull apo grup të caktuar, por Ai i jep kujt të dojë nga robërit e Tij.
2. Profecia dhe udhëzimi janë dhunti nga Allahu, që Ai i jep atij që e sheh të denjë sipas dijes dhe urtësisë së Tij.
3. Kjo na mëson të mos kemi zili për atë që Allahu i ka dhënë të tjerëve, por t'i lutemi Atij që të na dhurojë nga mirësia e Tij.
4. Ajeti na nxit të jemi mirënjohës për dhuntitë që na ka dhënë Allahu dhe të mos i mohojmë ato.
5. Allahu është Zotërues i mirësisë së madhe, ndaj duhet t'i kërkojmë Atij nga mirësia e Tij, sepse Ai është Bujar dhe Dhurues i madh.