آل عمران سۈرىسى — ئايەت 74

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «يَخْتَصُّ»: ئالاھىدە تاللايدۇ، خاس قىلىدۇ.
• «بِرَحْمَتِهِ»: ئاللاھنىڭ رەھمىتى بىلەن — بۇ يەردە پەيغەمبەرلىك، ھىدايەت ۋە تۈرلۈك ئاتالارنى ئۆز ئىچىگە ئالىدۇ.
• «ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ»: ئۇلۇغ مەرھەمەت ئىگىسى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا ئۆز رەھمىتىنى خالىغان كىشىسىگە خاس قىلىدۇ. بۇ رەھمەت پەيغەمبەرلىك، ھىدايەت ۋە ئەڭ مۇكەممەل شەرىئەتلەرگە يېتەكلەش قاتارلىق نۇرغۇن ئاتالارنى ئۆز ئىچىگە ئالىدۇ. ئاللاھ بۇ ئاتالارنى ئۆزى خالىغان بەندىسىگە بېرىدۇ، ھېچكىم ئۇنىڭغا ھېساب بېرەلمەيدۇ ۋە ئۇنىڭ ئىرادىسىنى چەكلىيەلمەيدۇ. ئاللاھنىڭ مەرھەمىتى ۋە ئاتالىرى چەكسىز بولۇپ، ئۇ ئۇلۇغ مەرھەمەت ئىگىسىدۇر. بۇ ئايەت يەھۇدىيلارنىڭ «پەيغەمبەرلىك پەقەت بىزگە خاس، باشقىلارغا ھەرگىز بېرىلمەيدۇ» دېگەن دەۋاسىنى رەت قىلىدۇ. ئاللاھ پەيغەمبەرلىكنى ۋە باشقا ئاتالارنى ئۆزى خالىغان بەندىسىگە بېرىش ھوقۇقىغا ئىگە، ئۇنىڭ مەرھەمىتى ھېچقانداق چەك-چېگراغا باغلىنىپ قالمايدۇ.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مەرھەمىتى چەكسىز ئىكەنلىكىنى بىلىش، بۇ ئۇنىڭ ئۇلۇغ مەرھەمەت ئىگىسى ئىكەنلىكىنىڭ دەلىلىدۇر.
• ئاللاھ خالىغان بەندىسىگە ئاتا قىلىدىغانلىقىنى چۈشىنىش، بۇ ئۇنىڭ ھېكمىتى ۋە ئىرادىسىنىڭ مۇكەممەللىكىنى كۆرسىتىدۇ.
• ھەر قانداق ئاتا-ئېھسان ئۈچۈن ئاللاھقا شۈكرى قىلىش ۋە ئۇنىڭغا يېقىنلىشىش لازىملىقىنى ئەسلىگە كەلتۈرىدۇ.
• ئىسلام دىنىنىڭ ھەممە ئىنسانلارغا ئوچۇق ئىكەنلىكىنى، ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ ھېچقانداق مىللەت ياكى قەۋمگە خاس ئەمەسلىكىنى چۈشىنىش.
• ئاللاھنىڭ ئاتا-ئېھسانىنى ئۈمىد قىلىش ۋە ئۇنىڭدىن تەلەپ قىلىش، بۇ ئىسلامنىڭ ئىنسانلارنى رەھمەتكە ۋە ئۈمىدكە چاقىرىدىغانلىقىنىڭ ئىپادىسىدۇر.