Sure Âl-i İmrân — Ayet 76

Kelime Anlamları:

• Belâ (بَلَىٰ): Evet, öylece kabul et. Burada, kendilerine isnat edilen suçlamayı reddedenlerin iddialarının aksine, onların aleyhine bir durumun olduğunu onaylar.
• Evfâ (أَوْفَىٰ): Ahdini yerine getirdi, sözünü tam olarak tuttu, eksiksiz ifa etti.
• Ahd (بِعَهْدِهِ): Allah ile yapılan sözleşme; O'na iman etmek, peygamberlerine tabi olmak, emanetleri korumak ve O'nun emirlerine bağlı kalmak.
• İttakâ (وَاتَّقَىٰ): Allah'tan korktu, O'na karşı gelmekten sakındı, takva sahibi oldu; şirkten, haramlardan ve ihanetten uzak durdu.
• Muttakîn (الْمُتَّقِينَ): Takva sahipleri; Allah'ın emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınan, O'na karşı gelmekten titizlikle sakınan kimseler.

Tefsir:

Bu âyet, önceki âyetlerde kendilerine kitap verilenlerden bazılarının, ümmî (okuma yazma bilmeyen) müminlere karşı mallarını yemeyi helâl saymaları ve bu konuda kendilerine bir günah dokunmayacağını iddia etmeleri üzerine inmiştir. Onlar, "Bizim ümmîlere karşı bir sorumluluğumuz yoktur" diyerek hem Allah'ın ahdini çiğnemişler hem de emanetlere ihanet etmişlerdir.

Yüce Allah bu iddiayı kesin bir dille reddediyor: "Hayır, öyle değil!" Onların zannettiği gibi değil; aksine, ümmîlerin mallarını haksız yere yemek onlar için büyük bir vebal ve günahtır. Ancak gerçek kurtuluş ve Allah'ın sevgisi, şu iki vasfı taşıyan kimseler içindir:

Birincisi: Allah ile yaptığı ahdi yerine getirmek. Bu ahit; Allah'a iman etmek, O'nun peygamberlerine, özellikle de son peygamber Hz. Muhammed'e (s.a.v.) iman etmek, emanetleri ehline teslim etmek ve Allah'ın koyduğu sınırlara riayet etmektir.

İkincisi: Takva sahibi olmak. Yani kişinin, Allah'ın emirlerini titizlikle yerine getirmesi, yasaklarından kaçınması, şirkten, haramdan ve her türlü ihanetten sakınmasıdır.

İşte bu iki vasfı taşıyan kimseler, Allah'ın sevgisine mazhar olurlar. Allah Teâlâ, "Şüphesiz Allah, muttakîleri sever" buyurarak, O'nun sevgisinin yalnızca takva sahiplerine has olduğunu bildirmiştir. Bu sevgi, dünyada onların kalplerine imanın tadını yerleştirir, amellerini bereketlendirir; ahirette ise onları cennetine koyar ve rızasına erdirir.

Sevgili kardeşim! Bu âyet bize gösteriyor ki, Allah katında değerli olmak ne soyla ne makamla ne de dünyalıkla ölçülür. Değer ölçüsü, takvadır. Ahde vefa ve takva, müminin iki kanadıdır. Bu iki kanatla uçan kişi, Allah'ın sevgisine ulaşır. Allah'ın sevgisini kazanan kişi ise dünyada da ahirette de hüsrana uğramaz. Öyleyse bizler de ahdimize sadık kalalım; Allah'a verdiğimiz sözü unutmayalım, emanetlere ihanet etmeyelim ve her hâlimizde takvayı kuşanalım. Unutmayalım ki, Allah'ın sevgisi, en büyük saadettir ve bu saadete erebilmek için gayret göstermek, her müminin en önemli hedefi olmalıdır.