سورت آل عمران — آیت 82

د کلمو معناګانې:

• تَوَلَّىٰ: مخ اړول، له حق څخه وتل، پرېښودل.
• الْفَاسِقُونَ: له دین او د الله له اطاعت څخه وتونکي، سرغړونکي.

د آیت تفسیر:

له دې ټینګې پېمانې او ژمنې وروسته چې الله تعالی له خپلو پیغمبرانو څخه واخیسته — چې پر الله ایمان راوړي، پر رسالت یې اقرار وکړي او د اسلام دین ته غاړه کیږدي — څوک چې له دې نه مخ واړوي او له ایمان او اطاعت څخه ووځي، نو هغوی په رښتیا سره فاسقان او له الله تعالی څخه سرغړونکي دي. دوی له دین څخه وتلي او د الله له حکم څخه یې سرغړونه کړې ده. دا خبره د هغو کسانو په اړه ده چې د پیغمبرانو له پېمانې او د اسلام د حقانیت له څرګندېدو وروسته بیا هم له ایمان څخه مخ اړوي.

فايدې:

• د الله تعالی سره پېمانه او ژمنه ډېره مهمه ده؛ څوک چې له دې پېمانې نه سرغړونه کوي، هغه د الله په نزد فاسق او سرغړونکی دی.
• دا آیت مومنانو ته خبرداری ورکوي چې له ایمان او دین څخه مه وځي، ځکه چې له دین څخه وتل د فسق او سرغړونې لامل ګرځي.
• په دې آیت کې د اسلام د دین پر حقانیت او د هغه پر پابندۍ ټینګار شوی، چې مسلمانان باید پر خپل دین کلک ودرېږي او له هغه څخه مه وځي.