Sura Al-Imran — Werset 82

Znaczenie słów:

• تَوَلَّى – odwrócił się, odstąpił, zerwał z czymś.
• الْفَاسِقُونَ – ci, którzy wykraczają poza posłuszeństwo wobec Boga, łamiący Jego nakazy, zbuntowani przeciwko Jego woli.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Po tym, jak Bóg zawarł przymierze z prorokami – że mają głosić prawdę i wierzyć w posłannictwo ostatecznego Wysłannika, a także po jasnym objawieniu prawdy i ukazaniu drogi prostej – każdy, kto odwróci się od tej drogi, zerwie z tym przymierzem i odrzuci wezwanie do islamu, ten staje się jednym z ludzi, którzy wykraczają poza granice posłuszeństwa Bogu. Taki człowiek opuszcza religię Boga i Jego posłuszeństwo, łamie dane słowo i świadomie oddala się od prawdy, mimo że została mu ona ukazana w sposób jasny i niepozostawiający wątpliwości. To nie jest zwykłe potknięcie, lecz świadome zerwanie z wiarą i wejście w krąg nieposłuszeństwa.

Korzyści płynące z tej zasady:

Ta zasada uczy nas, że wiara to nie tylko słowa, ale zobowiązanie i wierność przymierzu z Bogiem. Kto otrzymał prawdę i ją odrzucił, ten ponosi odpowiedzialność za swoje czyny. Przypomina nam, że Bóg nie pozostawia człowieka bez jasnego wskazania drogi – daje mu rozum, objawienie i proroków, a potem rozlicza go z wyborów. To również zachęta do trwania w wierze i pielęgnowania jej w sercu, abyśmy nie należeli do tych, którzy odwracają się po poznaniu prawdy. Islam jest religią, która wymaga od nas stałości, szczerości i odpowiedzialności – a to czyni nas ludźmi godnymi zaufania Boga i Jego miłości.