Surja Ali-Imran — Ajet 82

Kuptimi i fjalëve:

• تَوَلَّى: largohet, kthen shpinën, braktis.
• الْفَاسِقُونَ: ata që dalin jashtë bindjes ndaj Zotit dhe shkelin rrugën e drejtë.

Tefsiri i ajetit:

Pas asaj që Zoti mori besëlidhjen e fortë nga pejgamberët (paqja qoftë mbi ta) për ta shpallur të vërtetën dhe për të besuar në Mesinë (Isain a.s.) dhe në të Dërguarin e fundit (Muhammedin a.s.), kushdo që pas kësaj besëlidhjeje të qartë largohet nga kjo fe dhe e kthen shpinën thirrjes së Islamit – duke mos e pranuar atë që është urdhëruar – ata janë vërtet larguesit nga rruga e Zotit, shkelësit e urdhrit të Tij dhe jashtë bindjes ndaj Tij. Ata nuk janë besimtarë të sinqertë, por janë njerëz që kanë dalë nga rruga e drejtë dhe e meritojnë dënimin e Zotit për shkak të mosbindjes së tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se marrëveshja dhe besëlidhja me Zotin është diçka serioze dhe se thyerja e saj është prej shenjave të fesë së dobët dhe të largimit nga rruga e Tij.
2. Ajeti na mëson se largimi nga e vërteta pasi ajo është bërë e qartë është prej gabimeve më të mëdha, dhe se njeriu duhet të qëndrojë i vendosur në fenë e tij.
3. Na nxit të jemi besnikë ndaj Zotit dhe ndaj besëlidhjes sonë me Të, duke e ditur se kush e thyen këtë besëlidhje do të konsiderohet prej fëlliqurve (fasiqëve) – gjë që na bën të kujdesemi që të mos biem në këtë gjendje.
4. Ajeti na tregon se Islami është feja e vërtetë që Zoti e ka zgjedhur për njerëzimin, dhe se kush e pranon atë me sinqeritet, do të jetë prej fitimtarëve, ndërsa kush e refuzon, do të jetë prej humbësve.