Suurah Aal-Imraan — Aayad 82

Macnaha Erayada:

• تَوَلَّى: jeedsaday, ka tagay, ama ka iiloobay.
• بَعْدَ ذَٰلِكَ: wixii ka dambeeya ballaadhankan iyo markhiga adag ee lagaga qaaday nabiyada.
• الْفَاسِقُونَ: kuwa ka baxa dinta Ilaahay, caasiyiinta ah ee ka faaruqa ah amarka Eebbe.

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegay inuu ka qaaday nabiyada ballaadh adag oo ay ku marag fureen inay rumaystaan Rasuulkii ugu dambeeyay (Nabiga Muxammad ﷺ) oo ay u gargaaraan. Kadib markii uu caddeeyay arrintan oo uu sheegay ballaadhkan, wuxuu yidhi: "Ruuxii jeedsada oo ka iilooba ballaadhkan kadib, kuwaasi waa kuwa faasiqiinta ah" — waxayna la macno tahay inay ka baxeen dinta Ilaahay, ka faaruqeen amarkiisa, oo ay noqdeen caasiyiin khilaafay Eebbe.

Aayaddan waxay ku wajahan tahay dadkii hore ee la siiyay Kitaabka (Yuhuudda iyo Nasaarada) iyo sidoo kale ummaddan, waxayna ku digaysaa inay ka digtoonaadaan inay ka jeedsadaan ballaadhka Ilaahay kadib markii xaqu u caddaato.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Muhiimadda ballaadhka iyo markhiga — Ballaadhka lagu qaado Ilaahay waa mid aad u weyn, mana habboona in la burburiyo ama laga jeedsado.
2. Digtoonaanta ka dib caddaaladda — Qofkii xaqu u caddaato kadibna ka jeedsada, wuxuu galay faasiqnimo, taasoo muujinaysa in cilmigu uu yahay xujo ku saabsan dadka.
3. Nadiifinta diinta — Diinta Islaamka waa diin ku salaysan ballaadh iyo ballanqaad, waxayna u baahan tahay daacadnimo iyo adkaysi, ma aha mid lagu ciyaari karo.
4. Ka digtoonaanshaha faasiqnimada — Aayaddu waxay nagula talinaysaa inaan ka fogaanno faasiqnimada oo ah ka bixista dinta iyo khilaafka amarka Eebbe, ilaa aan ku sugnaanno toosnaanta iyo hanuunka.