Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳо:
- يَبْتَغِ: ҷӯяд, талаб кунад, хоҳад.
- غَيْرَ الْإِسْلَامِ: ғайри дини Ислом, яъне дини дигаре ба ғайр аз Ислом.
- دِينًا: дине, ойине, роҳу равише, ки инсон ба он бовар мекунад ва аз он пайравӣ менамояд.
- فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ: ҳаргиз аз ӯ қабул карда намешавад.
- الْخَاسِرِينَ: зиёнкорон, онҳое, ки дар зиён ва талафот қарор доранд.
- Тафсири оят:
Аллоҳи таъоло дар ин ояти карима мефармояд, ки ҳар касе ба ҷуз дини Ислом дини дигареро барои худ интихоб кунад ва талаб намояд, пас ҳаргиз аз ӯ қабул карда намешавад. Дар охират ӯ аз зиёнкорон хоҳад буд.
Дар ин ҷо Ислом ба маънои фарогир ва комил аст: таслим шудан ба Аллоҳи ягона бо тавҳид, итоат кардан ба Ӯ бо бандагӣ, ва имон овардан ба Паёмбари хотим Муҳаммад (с.а.с.) бо дил ва забон, пайравӣ кардан ва дӯст доштан ӯро дар зоҳир ва ботин. Ҳар дине, ки ин асосҳоро дар бар надошта бошад, назди Аллоҳ пазируфта намешавад.
Ин оят равшан месозад, ки дини ҳақ танҳо Ислом аст ва Аллоҳ таъоло танҳо ҳамин динро ризо ва писандида донистааст. Ҳар касе роҳи дигареро пеш гирад, амалаш барбод меравад ва дар охират аз зиёнкорони ҳақиқӣ мегардад, зеро нафси худро аз саодати абадӣ маҳрум сохта, ба оташи дӯзах гирифтор мешавад.
Ин оят ҳамчунин нишон медиҳад, ки ҳамаи амалҳо ва ибодатҳо, агар дар доираи дини Ислом набошанд, қабул намешаванд. Ҳатто агар касе амали некӯ анҷом диҳад, вале онро бар асоси дини ғайри Ислом ва ё бо инкор ва ё тағйир додани аҳкоми Ислом иҷро кунад, он амал назди Аллоҳ қабул нахоҳад шуд.
- Фоидаҳо ва дарсҳо аз ин оят:
- Ислом дини ягонаи ҳақ ва писандидаи Аллоҳ аст; танҳо он роҳи наҷот ва саодат аст.
- Ҳар касе дини дигареро ихтиёр кунад, амалаш қабул намешавад ва дар охират зиёнкор мегардад.
- Ин оят моро водор мекунад, ки ба дини Ислом бо ихлос ва садоқат пайравӣ кунем ва аз ҳар гуна роҳҳои гумроҳӣ эҳтиёт намоем.
- Ислом танҳо як маҷмӯаи ибодат нест, балки таслим шудан ба Аллоҳ, итоат ба Ӯ ва пайравӣ аз Паёмбар (с.а.с.) дар ҳамаи ҷабҳаҳои ҳаёт аст.
- Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба дигарон низ роҳи ҳақро нишон диҳем ва онҳоро ба сӯи Ислом даъват намоем, то аз зиёни абадӣ наҷот ёбанд.
- Ин оят ҳамчунин тасаллӣ барои мӯъминон аст, ки дар роҳи Ислом собитқадам бошанд ва бидонанд, ки ин роҳи наҷот аст, ҳарчанд дигарон роҳҳои дигарро пеш гиранд.
📜 Оят 83-87 — Сураи Аль Имран
Тарҷума — Аль Имран 85
Сураи Аль Имран Оят 85 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар кас, ки дине ҷуз ислом ихтиёр кунад, аз…Сураи Оят 85/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 83–87. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль Имран
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


