Surat Ar-Rum — Ayat 12

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• تَقُومُ السَّاعَةُ: tegesé kedadeyan dina kiamat, yaiku wektu sing wis ditemtokake dening Allah kanggo nggugah kabeh makhluk lan ngadili.
• يُبْلِسُ: tegesé putus asa, kelangan pangarep-arep, lan bingung ora ana dalan metu.
• الْمُجْرِمُونَ: tegesé wong-wong sing dosa, yaiku wong kafir lan musyrik sing nglakoni dosa gedhe.

1. Tafsir ayat:

Ing dina nalika kiamat wis teka, kabeh wong sing nglakoni dosa lan kafir marang Allah bakal kelangan kabeh pangarep-arep. Ora ana maneh dalan kanggo slamet saka siksa, lan ora ana maneh alesan utawa hujah sing bisa dipakai kanggo mbela awake dhewe. Atine padha bingung, putus asa, lan ora bisa ngarep-arep apa-apa kajaba siksa sing wis mesthi. Wong-wong musyrik sing maune padha mbantah lan nglakoni dosa, ing dina iku kabeh bantahan lan alesane dadi sirna, amarga kabeh wis katon nyata lan ora bisa dipungkiri maneh.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya aja nglakoni dosa lan aja kafir marang Allah, amarga ing dina kiamat ora ana pangapura maneh kanggo wong sing sengaja nglakoni dosa nganti mati.
• Dadi wong Islam iku kudu tansah ngarep-arep marang rahmat Allah nalika isih urip ing donya, amarga ing akhirat pangarep-arep wis ora ana gunane maneh.
• Ayat iki nuduhake yen kabeh perkara ing donya iki mung sementara, lan sing langgeng yaiku akhirat. Mula ayo padha nyiapake bekal kanthi taqwa lan amal saleh.
• Kanthi ngerti babagan dina kiamat, ati dadi luwih tenang lan semangat nglakoni ibadah, amarga ngerti yen kabeh usaha kanggo agama iki bakal ana ganjarane.