ซูเราะฮฺ อัร-รูม — อายะฮฺ 12

คำอธิบายคำศัพท์:

• يُبْلِسُ หมายถึง หมดหวังและสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง รวมถึงความเงียบงันเพราะจนปัญญาจะแก้ตัว

การตีความหมาย:

ในวันกิยามะฮ์ที่วันนั้นจะมาถึงอย่างแน่นอน เมื่อมันเกิดขึ้น บรรดาผู้กระทำความผิดและปฏิเสธศรัทธาจะประสบกับความสิ้นหวังอย่างที่สุด พวกเขาจะหมดหวังจากความรอดพ้นจากการลงโทษ และหมดหวังจากความเมตตาของอัลลอฮ์ เพราะพวกเขารู้ดีว่าสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ในโลกดุนยานั้นเป็นเหตุให้พวกเขาต้องพบกับความหายนะ พวกเขาจะตกอยู่ในความเงียบงัน ไม่สามารถพูดจาแก้ตัวใดๆ ได้ เพราะหลักฐานและข้อพิสูจน์ทั้งหมดได้ปรากฏชัดเจนแล้วต่อหน้าพวกเขา ความหวังใดๆ ที่เคยมีก็มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเสียใจและความทุกข์ระทมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การศรัทธาต่อวันปรโลกเป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ดำเนินชีวิตด้วยความระมัดระวังและสำรวม ไม่ประมาทในการทำความดี
2. ความสิ้นหวังของผู้กระทำผิดในวันนั้น สะท้อนให้เห็นถึงความยุติธรรมของอัลลอฮ์ที่ไม่มีใครหลบหนีได้ ดังนั้นเราควรเร่งกลับตัวกลับใจก่อนที่วันนั้นจะมาถึง
3. ชีวิตในโลกนี้เป็นโอกาสเดียวที่เราจะได้แสวงหาความเมตตาจากอัลลอฮ์ เมื่อโลกนี้จบลง โอกาสนั้นก็จะปิดลงทันที ดังนั้นจงใช้ทุกช่วงเวลาในการทำความดีและยอมจำนนต่อพระองค์