සූරා අර්-රූම් — ආයාත් 12

වචනාර්ථ:

* تَقُومُ السَّاعَةُ: නැගිටීම (එනම්, මරණින් මතු නැගිටීම සඳහා වන කාලය) ස්ථාපිත වීම.

* يُبْلِسُ: බලාපොරොත්තු සුන් වීම, සියලු යහපතින් බලාපොරොත්තු සුන් වීම සහ අසරණභාවයට පත්වීම.

* الْمُجْرِمُونَ: අපරාධකරුවන්, එනම් අල්ලාහ්ට අනුකම්පා නොකරන්නන් සහ ඔහුට හවුල් කරන්නන්.

අර්ථ නිරූපණය:

නැගිටීමේ දිනය (කියාමත්) පැමිණෙන විට, අපරාධකරුවන් වන අල්ලාහ්ට හවුල් කරන්නන්, සියලු යහපතින් සහ දඬුවමින් මිදීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම බලාපොරොත්තු සුන් වී යයි. ඔවුන් අතිශයින් පසුතැවිලි වී, අසරණභාවයට හා ව්‍යාකූලත්වයට පත්වෙති. මන්ද, ඔවුන් කළ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම් සහ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ට කිසිදු තර්කයක් හෝ සාධාරණීකරණයක් ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකි වන අතර, ඔවුන්ගේ සියලු බලාපොරොත්තු සහ අපේක්ෂාවන් බිඳ වැටේ. එදින ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ දයාව පිළිබඳ කිසිදු බලාපොරොත්තුවක් නොමැති අතර, ඔවුන් බලා සිටින්නේ දරුණු දඬුවම පමණි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

* මෙම ආයාතය අපරාධකරුවන්ට සහ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට බරපතල අනතුරු ඇඟවීමක් වන අතර, එය ඔවුන්ගේ අවසානය කෙතරම් දරුණු දැයි පෙන්වා දෙයි. එබැවින් මිනිසා තම ජීවිතයේදීම අල්ලාහ් වෙත හැරී, ඔහුගේ අපරාධ සහ පාපයන් ගැන පසුතැවිලි විය යුතුය.

* නැගිටීමේ දිනය පැමිණීම නියත සත්‍යයකි. එබැවින් එදිනට සූදානම් වීම ඥානවන්ත ක්‍රියාවකි. යහපත් ක්‍රියා කරන්නාට එදින සතුට හා සාමය අත්වන අතර, අපරාධකරුවාට එදින ශෝකය හා ව්‍යාකූලත්වය පමණක් ඉතිරි වේ.

* අල්ලාහ්ගේ දයාව ඉතා විශාලය. එබැවින් පාපයන් කළ අය පවා ඔහුගේ දයාවෙන් බලාපොරොත්තු සුන් නොවිය යුතුය. එහෙත්, මරණයෙන් පසු හෝ නැගිටීමේ දිනයේදී පසුතැවිල්ල ප්‍රයෝජනවත් නොවේ. එබැවින් ජීවිතයේදීම අල්ලාහ් වෙත හැරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.

* මෙම ආයාතය අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය පිළිබඳ සාක්ෂියකි. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරන අතර, සෑම කෙනෙකුටම ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට අනුව විපාක දෙයි. එබැවින් මිනිසා තම ක්‍රියාවන් ගැන සැලකිලිමත් විය යුතු අතර, යහපත් දේ කිරීමට උත්සාහ කළ යුතුය.