روم سۈرىسى — ئايەت 12

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «تَقُومُ السَّاعَةُ»: قىيامەت قايىم بولىدىغان ۋاقىت.
• «يُبْلِسُ»: ئۈمىدسىزلىنىپ، ئۈمىدى ئۈزۈلۈپ قالماق، ھەيران قېلىپ ھېچقانداق باھانە تاپالماي قالماق.
• «الْمُجْرِمُونَ»: گۇناھكارلار، يەنى ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرگەن كاپىرلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

قىيامەت قايىم بولغان كۈنى، گۇناھكار كاپىرلار ھەر قانداق ياخشىلىقتىن ۋە ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن پۈتۈنلەي ئۈمىدسىزلىنىدۇ. ئۇلار ئازابتىن قۇتۇلۇش ئۈمىدىنى ئۈزىدۇ، ھەيرانلىق ۋە پەرۋاسىزلىق ئىچىدە قالىدۇ. ئۇلارنىڭ دۇنيادا كۇفرىلىق قىلىش ئۈچۈن كەلتۈرگەن ھېچقانداق باھانىسى قالمايدۇ، ھەر قانداق دەلىل-ئىسپاتى ئىشلىمەيدۇ. شۇ كۈندە ئۇلارنىڭ ھالىتى ناھايىتى ئېچىنىشلىق بولىدۇ، ئەمما ئۇ ۋاقىتتا پۇشايمان قىلىشمۇ پايدا قىلمايدۇ.

ئى مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيا ھاياتى پەقەت ئۆتكۈنچى بىر باسقۇچتۇر. بىز بۇ دۇنيادا ئاللاھقا ئىمان ئېيتىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشىمىز كېرەك. قىيامەت كۈنى ھەر بىرىمىز ئاللاھنىڭ ئالدىدا ھېساب بېرىمىز. ئەگەر بىز ئىمان بىلەن ۋە ياخشى ئەمەللەر بىلەن ئۇ كۈنگە تەييارلىق قىلساق، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىمىز ۋە جەننەتكە كىرىمىز. ئەمما ئەگەر كاپىرلىق ۋە گۇناھكارلىق بىلەن ئۆتسەك، ئۇ كۈندە ئۈمىدسىزلىنىپ، ھەيران قېلىپ قالىمىز.

شۇڭا، ئەزىز قېرىنداشلار، بۇ ئايەتنى ئوقۇپ، ئۆزىمىزنى ئويلىشىپ، تەۋبە قىلىپ، ئاللاھقا يۈزلەنىپ، ئۇنىڭ رەھمىتىنى ئۈمىد قىلايلى. ئاللاھ تەئالا ھەممىمىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ قورقۇنچىدىن ساقلىسۇن ۋە جەننەتكە كىرىشكە مۇۋەپپەق قىلسۇن.