سوره روم — آيت 12

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• تَقُومُ السَّاعَةُ: قيامت قائم ٿيندي، يعني قيامت جو وقت اچي پورو ٿيندو.
• يُبْلِسُ: اهو لفظ ”إبلاس“ مان نڪتل آهي، جنهن جي معنيٰ آهي مايوس ٿي پوڻ، اميد وڃائي ويهڻ ۽ حيران ۽ پريشان ٿي پوڻ.
• الْمُجْرِمُونَ: ڏوهاري، يعني اهي ماڻهو جيڪي الله سان ڪفر ۽ شرڪ ڪرڻ ۽ گناهه ڪرڻ سبب ڏوهاري بڻيا.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته جنهن ڏينهن قيامت قائم ٿيندي، تنهن ڏينهن ڏوهاري ماڻهو، يعني ڪافر ۽ مشرڪ، پنهنجي بداعماليءَ جو نتيجو ڏسي مايوس ٿي ويندا. انهن کي عذاب کان ڇوٽڪاري جي ڪا به اميد نه رهندي ۽ الله جي رحمت کان به نااميد ٿي ويندا، ڇاڪاڻ ته انهن جا دليل ۽ بهانا ختم ٿي ويندا ۽ انهن وٽ ڪو به عذر باقي نه رهندو. اهو مايوسيءَ ۽ حيرت جو عالم هوندو، جنهن ۾ ڏوهاري پاڻ کي بيوس ۽ بيڪس محسوس ڪندا.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• قيامت جو ڏينهن يقيني آهي، ان تي ايمان آڻڻ هر مسلمان جي فرض آهي.
• دنيا ۾ الله جي رحمت کان مايوس نه ٿجي، پر آخرت ۾ ڪافرن ۽ ڏوهارين لاءِ مايوسي ۽ حيرت ئي حيرت هوندي.
• نيڪ عمل ڪرڻ ۽ گناهن کان بچڻ جي ترغيب ملي ٿي، ته جيئن قيامت جي ڏينهن مايوسيءَ ۽ عذاب کان بچي سگهجي.
• قرآن مجيد انسان کي آخرت جي حقيقت ياد ڏياري ٿو ۽ الله جي عدل ۽ حڪمت تي ايمان آڻڻ جي دعوت ڏئي ٿو.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته دنيا جي زندگي عارضي آهي ۽ آخرت ئي اصل زندگي آهي، ان ڪري ان لاءِ تياري ڪرڻ گهرجي.