سورت روم — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• تَقُومُ السَّاعَةُ: قیامت قائمېدل، يعنې هغه ورځ چې قیامت راشي.
• يُبْلِسُ: نااميده کېدل، له ټول خير نه بېزاره کېدل، او د حجت او دليل نه پرې کېدل.
• الْمُجْرِمُونَ: مجرمان، يعنې هغه کسان چې په شرك او ګناهونو كې ډوب دي، په ځانګړې توګه مشركان.

تفسير:

الله تعالی په دې آيت كې د قیامت د ورځې يو سخت او عبرتناک حالت بيانوي، چې كله قیامت قائم شي، مجرمان به په داسې حال كې وي چې له ټول خير او نجات نه به نااميده شوي وي. د دوی له زړونو به د رحمت تمه په بشپړه توګه ختمه شوې وي، ځكه چې د دوی په وړاندې به د دوی كفر او ګناهونه څرګند شوي وي، او هېڅ دليل او حجت به نه لري چې د خپل ځان د خلاصون لپاره يې وړاندې كړي. دوی به په حېرت او سرګردګۍ كې ډوب وي، ځكه چې د دوی ټولې هيلې او تمې به له منځه تللې وي، او له هرڅه به نااميده شوي وي. دا هغه حالت دی چې مجرم به په هغه كې له رحمت نه بېزاره وي، او د دوی خولې به بندې وي ځكه چې د دوی په خلاف به د دوی خپل عملونه ګواهي وركوي.

فايدې:

1. دا آيت موږ ته د قیامت د ورځې له سختۍ او د مجرمانو له بدبختۍ خبر راكوي، چې بايد له ګناهونو ځان وساتو او د الله تعالی له عذاب نه ووېرو.
2. په دې پوهېږو چې مجرمان به په قیامت كې له ټول خير نه نااميده وي، نو بايد په دې دنيا كې د الله له رحمت نه د نااميدۍ پر ځای، د توبې او اصلاح لارې ته راشو، ځكه چې په دنيا كې د رحمت دروازه خلاصه ده.
3. دا آيت د دې لامل ګرځي چې انسان د الله تعالی له عذاب نه ووېري او د هغه د رحمت په لور لاړ شي، او په خپل ژوند كې د نېكۍ او تقوا لارې غوره كړي، تر څو په قیامت كې له دې سخت حالت نه بچ پاتې شي.
4. په دې كې د مسلمانانو لپاره تسليت دی چې كله دوی په دنيا كې له مشركانو او مجرمانو نه تكليف ویني، نو پوهېږي چې د دوی حساب به په قیامت كې وي، او هغه به هلته له ټول خير نه نااميده شي.