Rum surəsi — Ayə 12

Sözlerin izahı:

• تَقُومُ السَّاعَةُ: Qiyamət saatının baş verəcəyi, yəni qiyamətin qopacağı an.
• يُبْلِسُ: Ümidsiz qalmaq, çarəsiz qalmaq, heç bir xeyirə ümidi qalmamaq. Bu söz əsasən peşmançılıq və çaşqınlıq içində donub qalmaq mənasını da daşıyır.
• الْمُجْرِمُونَ: Günahkarlar, cinayət edənlər — burada xüsusilə Allaha küfr edən, şirk qoşan kəslər nəzərdə tutulur.

Ayənin təfsiri:

Qiyamət günü gəlib çatdığı zaman, Allaha küfr edən və günah işləyən kəslər heç bir xeyirə, nicata və ya rəhmətə ümid bəsləyə bilməyəcəklər. Onlar elə bir çaşqınlıq və ümidsizliyə düşəcəklər ki, dünyada irəli sürdükləri bütün bəhanələr, dəlillər və iddialar bir anda puç olacaq, heç bir işə yaramayacaq. Artıq nə tövbə qapısı açıqdır, nə də bir çıxış yolu var. Onların əlləri boş, dilləri lal, ürəkləri isə qorxu və peşmançılıqla dolu olacaq.

Bu ayə bizə xəbərdarlıq edir ki, dünya həyatı keçicidir və hər kəs bir gün Allahın hüzurunda hesab verəcək. İnsan bu qısa ömrünü elə keçirməlidir ki, o gün ümidsizlər sırasında deyil, əksinə, Allahın rəhmətinə ümid bəsləyən, saleh əməllərlə Ona yaxınlaşan bəndələrdən olsun. Uca Allah bizə bu dünyada ikən düşünmək, tövbə etmək və doğru yola qayıtmaq fürsəti verib. Gəlin bu fürsəti qiymətləndirək, qəlbimizi imanla, dilimizi zikrlə, əməllərimizi isə yaxşılıqla bəzəyək. Çünki o böyük gündə nicat tapmağın yolu yalnız Allaha sığınmaq, Onun buyurduğu yolla getmək və rəhmətindən ümidini kəsməməkdir.