Surja Er-Rum — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• رِبًا (riba): këtu nënkupton dhuratën ose huan që jepet me qëllim që t'i kthehet më shumë, pra kamata ose forma të ngjashme të fitimit të paligjshëm.
• لِيَرْبُوَ: që të rritet e të shtohet.
• فَلَا يَرْبُو عِندَ اللَّهِ: nuk ka rritje as begati te Allahu, pra nuk ka shpërblim as bekim.
• زَكَاةً: këtu nënkupton sadakanë dhe ndihmën që jepet për hir të Allahut.
• تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ: që kërkojnë vetëm kënaqësinë e Allahut, jo lavdërimin e njerëzve.
• الْمُضْعِفُونَ: ata që u shumëfishohet shpërblimi.

Tefsiri i ajetes:

Allahu i Lartësuar na tregon se çdo gjë që jepet me qëllim që t'i kthehet më shumë — si dhurata që jepen për t'u kthyer me kamatë, ose huadhënie me interes — edhe pse në dukje ajo shtohet në pasurinë e njeriut në këtë botë, ajo nuk ka asnjë vlerë te Allahu. Përkundrazi, ajo e humb bekimin dhe nuk sjell asnjë shpërblim në jetën tjetër, sepse bazohet në interes dhe dëshirë për fitim material nga njerëzit, jo në sinqeritet ndaj Zotit.

Ndërsa ajo që jepet si zekat ose sadaka për ata që kanë nevojë, duke kërkuar vetëm kënaqësinë e Allahut dhe jo lavdërimin e njerëzve, kjo është ajo që Allahu e pranon dhe e shumëfishon shpërblimin e saj shumëfish. Ata që veprojnë kështu janë ata që do të marrin shpërblim të shumëfishtë nga Allahu, sepse ata kanë zgjedhur rrugën e sinqeritetit dhe të pastërtisë së qëllimit.

Përfitimet nga ajete:

1. Kjo ajet na mëson se bekimi i vërtetë nuk është në shtimin e pasurisë në këtë botë, por në atë që mbetet te Allahu dhe që sjell shpërblim në jetën tjetër.
2. Na tregon se sinqeriteti në dhënie është kushti themelor për pranimin e veprës — ai që jep për hir të Allahut, jo për interes personal, është ai që fiton vërtet.
3. Na paralajmëron nga rreziku i kamatës dhe interesit, sepse edhe pse duket se i shton pasurinë, në realitet e shkatërron atë dhe e privon nga bekimi.
4. Na nxit që të jemi bujarë dhe ndihmues për të tjerët, sepse Allahu i shumëfishon veprat e mira të atyre që japin me zemër të pastër.
5. Na mëson se vlera e veprës nuk matet me sasinë e saj, por me qëllimin dhe sinqeritetin që qëndron pas saj.