سورت روم — آیت 57

د کلمو معناګانې:

• مَعْذِرَة: عذر، بخښنه غوښتل، هغه دلیل چې د ګناه د توجیه لپاره وړاندې کېږي.
• یُسْتَعْتَبُونَ: له دوی نه د توبې او رضا غوښتل کېږي، یا د دوی له عتاب (ملامت) نه تېرېدل غوښتل کېږي.

تفسیر:

په هغه ورځ (د قیامت) چې الله تعالی ټول مخلوقات د حساب او جزا لپاره راژوندي کوي، هغه کسان چې په دنیا کې یې ظلم کړی دی، د دوی عذرونه او بخښنې به هېڅ ګټه ورته نه کوي. هغه بهانې چې دوی یې د خپلو ګناهونو د توجیه لپاره وړاندې کوي، هېڅ منل کېدونکې نه دي. همدارنګه، له دوی نه به د توبې او د الله تعالی د رضا غوښتنه هم نه کېږي، ځکه چې د توبې او رجوع وخت په دنیا کې تېر شوی دی. په هغه ورځ به دوی ته ونه ویل شي چې خپل رب ته رجوع وکړئ او د خپلو ګناهونو د بخښنې لپاره توبه وباسئ، لکه څنګه چې په دنیا کې ورته بلنه ورکړل شوې وه. نو دوی به یوازې د خپلو بدو کړنو او معاصیو سزا ویني، او هیڅ عذر به یې ونه منل شي.

ګټې او عبرتونه:

• دا آیت موږ ته ښیي چې د توبې او بخښنې وخت یوازې په دنیا کې دی؛ که چا په دنیا کې له ظلم او ګناهونو توبه ونه کړه، په آخرت کې به یې هیڅ عذر ونه منل شي.
• په قیامت کې به عدل او انصاف بشپړ وي، او هیڅ ظالم به د خپلو بهانو په وسیله له سزا نه خلاص نشي.
• دا آیت د ظلم د بدو پایلو خبرداری ورکوي او موږ هڅوي چې په دنیا کې له ظلم څخه ځان وساتو او د الله تعالی په لوري رجوع وکړو.
• د الله تعالی رحمت په دنیا کې پراخ دی، خو په آخرت کې به یوازې عدل وي؛ نو ښه ده چې له دې فرصت څخه د توبې او نیکو کړنو لپاره ګټه پورته کړو.