Surja Er-Rum — Ajet 57

Kuptimet e fjalëve:

• مَعْذِرَتُهُمْ – justifikimet dhe arsyetimet e tyre.
• يُسْتَعْتَبُونَ – kërkohet prej tyre që ta kënaqin Zotin me pendim dhe bindje (nuk u thuhet: kthehuni dhe pendohuni).

Tefsiri i Ajetit:

Në Ditën e Kijametit, kur Zoti i ringjall të gjitha krijesat për llogari dhe shpërblim, atyre që kanë bërë padrejtësi (zulm) nuk do t’u bëjë dobi asnjë justifikim që do të mundohen ta sjellin për t’u shpëtuar dënimit. Ata do të përpiqen të arsyetohen, por ato arsyetime nuk do të pranohen dhe nuk do t’u vlejnë asgjë. Gjithashtu, nuk do t’u kërkohet që ta kënaqin Zotin me pendim dhe bindje, siç u ishte kërkuar në jetën e dynjasë, sepse koha e pendimit ka përfunduar dhe tani ka ardhur koha e llogarisë dhe e dënimit. Ata do të dënohen për mëkatet dhe gjynahet që kanë bërë, pa pasur mundësi të shpëtojnë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitimi për pendim para se të jetë vonë: Ky ajet na mëson se pendimi pranohet vetëm në dynja, para se të vijë Dita e Gjykimit. Prandaj, muslimani duhet të nxitojë të pendohet dhe të kthehet te Zoti para se t’i mbyllet dera e pendimit.
2. Serioziteti i Ditës së Kijametit: Ajeti na kujton se ajo ditë është ditë e ashpër dhe e vërtetë, ku asgjë nuk mund të ndihmojë përveç veprave të mira dhe besimit të sinqertë.
3. Drejtësia e Zotit: Zoti nuk i dënon robërit e Tij pa i paralajmëruar dhe pa u dhënë mundësi për t’u penduar në dynja. Kur të vijë Dita e Gjykimit, secili do të marrë shpërblimin ose dënimin që e meriton me drejtësi të plotë.
4. Largimi nga padrejtësia: Ajeti na nxit që të largohemi nga çdo formë e padrejtësisë (zulmit), sepse padrejtësia është shkak i dënimit dhe në atë ditë nuk do të ketë justifikim për ata që kanë bërë zulm.
5. Rëndësia e bindjes ndaj Zotit: Ajeti tregon se bindja dhe adhurimi i Zotit në dynja është rruga e shpëtimit, ndërsa në ahiret nuk do të ketë mundësi për t’u kthyer dhe për të kompensuar atë që ka kaluar.