روم سۈرىسى — ئايەت 57

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• مەئزىرەت: ئەپۇ سوراش، ئۆزرىنى بايان قىلىش.
• يۇستەئتەبۇن: ئۇلاردىن تەۋبە قىلىش ۋە ئىتائەت قىلىش تەلەپ قىلىنمايدۇ، يەنى ئۇلارغا پەرۋەردىگارىڭلارنى رازى قىلىڭلار دېيىلمەيدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

قىيامەت كۈنى ئاللاھ تائالا پۈتۈن مەخلۇقاتلارنى ھېساب ۋە جازا-مۇكاپات ئۈچۈن تىرىلدۈرگەن كۈندە، زۇلۇم قىلغان كىشىلەرنىڭ ئوتتۇرىغا قويغان ئۆزرىلىرى ۋە باھانىلىرى ئۇلارغا ھېچقانداق پايدا بەرمەيدۇ. ئۇلارغا ئاللاھنى رازى قىلىش ئۈچۈن تەۋبە قىلىش ۋە ئىتائەت قىلىش تەلەپ قىلىنمايدۇ، چۈنكى بۇنىڭ ۋاقتى دۇنيادا ئۆتۈپ كەتكەن. ئۇلار دۇنيادا قىلغان گۇناھلىرى ۋە ئاسىيلىقلىرى سەۋەبىدىن جازالىنىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيا ھاياتى ئەمەل قىلىش، تەۋبە قىلىش ۋە ئاللاھقا قايتىش مەيدانىدۇر. كىمكى بۇ پۇرسەتنى غەنىمەت بىلىپ، ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلسا، ئاخىرەتتە نىجات تاپىدۇ. ئەمما كىمكى دۇنيادا زۇلۇم قىلىپ، تەۋبە قىلمىسا، قىيامەت كۈنى ئۇنىڭ ئۆزرىسى قوبۇل قىلىنمايدۇ ۋە ئۇنىڭغا قايتا تەۋبە قىلىش پۇرسىتى بېرىلمەيدۇ. شۇڭا، ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بىز دۇنيادا ھايات ۋاقتىمىزدا ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىپ، قىيامەت كۈنىنىڭ قاتتىق ھېسابىدىن قورقايلىق. ئاللاھ بىزنىڭ تەۋبىمىزنى قوبۇل قىلىپ، بىزنى رەھمىتىگە ئېرىشتۈرسۇن.