Luqmon surasi — Oyat 14

Kalimalarning ma’nolari:

• Vahnan ‘ala vahin: zaiflik ustiga zaiflik, ya’ni onaning homiladorlik davrida ketma-ket azob-uqubatlarga duch kelishi.
• Fisaluhu: bolaning emishdan ajratilishi, ya’ni sutdan chiqarilishi.
• Maskir: qaytadigan joy, oxirat.

Tafsir:

Alloh taolo insonga ota-onasiga yaxshilik qilishni, ularga ezgu munosabatda bo‘lishni buyurdi. Ona bolani qornida ko‘tarib yurishida zaiflik ustiga zaiflikni boshdan kechiradi — homiladorlikning og‘irligi, tug‘ish azobi va keyingi mashaqqatlar. Bolaning emishdan ajratilishi esa ikki yil ichida amalga oshadi. Alloh insonga shunday deydi: “Menga shukr qil, so‘ngra ota-onangga shukr qil!” Chunki har bir inson ota-onasining mehribonligi va g‘amxo‘rligi tufayli voyaga yetadi. Oxir-oqibat hamma Allohning huzuriga qaytadi va U har bir kishiga qilgan amaliga yarasha mukofot yoki jazo beradi. Bu oyatda ota-onaga yaxshilik qilish, ayniqsa onaning mehnati va azobini e’tirof etishga katta urg‘u berilgan.

Foydalar:

• Ota-onaga yaxshilik qilish — Allohning amri bo‘lib, bu insonning eng muhim vazifalaridan biridir.
• Onaning homiladorlik va emizish davridagi mashaqqatlari uning farzand ustidagi haqlarini yanada ulug‘ qiladi.
• Shukr qilish — Allohning ne’matlariga javoban qilingan ibodat bo‘lib, u insonni yanada ezgu amallarga yetaklaydi.
• Oxiratga ishonish insonni yaxshi amallar qilishga undaydi, chunki har bir yaxshilikning mukofoti Alloh huzurida beriladi.