Suurah Luqmaan — Aayad 14

Macnaha ereyada:

• وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ: Tabar yari ku xigta tabar yari, iyadoo daciifnimadu ku sii kordhaysid daciifnimadii hore.
• فِصَالُهُ: Waa muddada ilmaha la ka goynayo nuugista (fikamka).
• الْمَصِيرُ: Waa meesha loo noqonayo (maalin qiyaamaha).

Tafsiirka:

Allah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku amray dadka inay u sama falaan labadooda waalid, isla markaana si fiican ula dhaqmaan. Waxaana caddaynayaa in hooyadu ay ilmaha u sidato iyadoo ku adkaysanaysa daciifnimo ka dambaysa daciifnimo — marka uurka, marka foolsha, iyo marka dhalmada — ka dibna waxay nuujisaa ilaa laba sano oo dhan. Intaas kadib Allah wuxuu farayaa dadka inay ku shukriyaan Eebbe, ka dibna ku shukriyaan labadooda waalid, maxaa yeelay shukriga Eebbe waa asalka, shukriga waalidkana waa qadarinta raxmadda iyo daryeelka ay ku barbariyeen. Ugu dambayntii, dadku waxay u noqon doonaan Eebbe oo kaliya, wuuna ka abaalmarin doonaa qof kasta wuxuu galay — wanaag ama shar.

Faa'iidooyinka laga qaadanayo:

1. Baraarujin ku saabsan qadarka hooyada iyo dhibaatooyinka ay u soo marto ilmaha — taas oo ku boorrinaysa qofka inuu u naxariisto oo uu u fiicaanaado.
2. Shukriga Eebbe iyo shukriga waalidku way isku xiran yihiin; qofka aan u mahadnaqin waalidkiis ma aha mid Eebbe u mahadnaqay si dhamaystiran.
3. Daryeelka waalidka oo ah cibaado ka mid ah cibaadooyinka ugu weyn, isla markaana ah sabab u ah helista raxmadda Eebbe iyo nolosha barakada leh.
4. Xusuusin ah in aakhiradu tahay meesha lagu abaalmariyo, taas oo ku kalifaysa qofka inuu ku dadaalo wanaagga iyo daryeelka waalidka inta uu nool yahay.