Surat As-Sajdah — Ayat 4

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• خَلَقَ (khalaqa): nitahake, nggawe saka ora ana dadi ana.
• السَّمَاوَاتِ (as-samāwāt): langit-langit, yaiku kabeh kang ana ing dhuwur.
• الْأَرْضَ (al-ardh): bumi.
• سِتَّةِ أَيَّامٍ (sittati ayyām): nem dina.
• اسْتَوَى (istawā): minggah, munggah lan njumeneng kanthi cara kang pantes karo kaluhurane Allah, ora bisa dipadhakake karo makhluk.
• الْعَرْشِ (al-'arsy): dhampar, yaiku makhluk kang paling dhuwur lan paling gedhe kang digawe Allah.
• وَلِيٍّ (waliyy): kang ngopeni, kang nulungi lan njaga urusan.
• شَفِيعٍ (syafī'): kang menehi syafaat, yaiku kang nulungi ing ngarsane Allah.
• تَتَذَكَّرُونَ (tadzakkarūn): padha ngeling-eling, padha mikir lan njupuk piwulang.

2) Katrangan surat As-Sajdah ayat 4:

Allah iku Dzat kang nitahake langit, bumi, lan kabeh kang ana ing antarane loro mau ing dalem nem dina. Senajan Allah iku kuwasa banget, bisa nitahake kabeh mau mung sak kedheping mripat utawa mung kanthi dhawuh "kun" (dadi), nanging Allah nitahake ing nem dina amarga ana kawicaksanan kang dikarepake, yaiku kanggo mulangake marang manungsa supaya ora kesusu lan supaya tata lan tertib ing saben perkara.

Sawise nitahake kabeh mau, Allah banjur munggah lan njumeneng ing dhampar-Nya (Arsy) kanthi cara kang pantes karo kaluhuran lan keagungan-Nya. Ora bisa dijlentrehake kepriye persise, lan ora bisa dipadhakake karo munggah lan njumenenge makhluk. Iki minangka perkara kang kudu diimani kanthi ati kang resik tanpa takon "kepriye" lan tanpa nggambarake.

Banjur Allah ngandhani marang manungsa: ora ana siji-sijia kang dadi pelindung utawa penjaga urusanmu saliyane Allah, lan ora ana kang bisa menehi syafaat utawa nulungi kowe ing ngarsane Allah yen kowe ora manut marang Panjenengane. Yen kowe nglakoni dosa lan ora taubat, ora ana kang bisa nglindhungi kowe saka siksa-Nya, lan ora ana kang bisa menehi syafaat tanpa idin-Nya.

Ing pungkasan ayat, Allah ngajak manungsa supaya mikir lan ngeling-eling: apa kowe ora gelem njupuk piwulang lan eling marang kabeh iki? Mula saka iku, kowe kudu nyembah mung marang Allah, ora nyekutokake Panjenengane karo apa wae, lan ngresiki ati kanggo ngabdi marang Panjenengane.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Nitahake. Kabeh kang ana ing langit, bumi, lan antarane loro mau iku titah Allah, mula ora ana kang pantes disembah kajaba mung Allah.
• Nggatekake yen Allah nitahake jagad iki ing nem dina, sanajan bisa mung sak kedheping mripat, mulangake marang kita supaya sabar, tata, lan ora kesusu ing saben pagawean.
• Kita kudu ngimani yen Allah munggah ing Arsy kanthi cara kang pantes karo Panjenengane, tanpa nyoba nggambarake utawa mbandhingake karo makhluk. Iki minangka tandha iman kang bener lan ati kang tunduk marang kersane Allah.
• Ayat iki ngelingake yen ora ana pelindung lan ora ana kang bisa menehi syafaat saliyane Allah. Mula saka iku, kita ora kena ngarep-arep marang makhluk, nanging mung marang Allah.
• Pungkasane, ayat iki ngajak kita supaya tansah eling lan mikir. Kanthi mikir lan eling marang kaluhurane Allah, kita bakal saya cedhak marang Panjenengane lan saya kuwat imane.
• Kabeh iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak manungsa nggunakake akal lan ati kanggo ngerti marang Allah, lan ngajak supaya nyembah mung marang Panjenengane. Mula saka iku, ayo padha saya sregep sinau Al-Qur'an lan nglakoni dhawuhe Allah, supaya kita dadi wong kang begja ing donya lan akhirat.