Surja El-Ahzab — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Mithakun (ميثاق): Besëlidhje e fortë dhe premtim i prerë.
• Ghalithan (غليظًا): Shumë i rëndë dhe i fuqishëm, që nuk thyhet.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Profetit Muhamed �HE dhë i thotë: "Përkujto, o Profet, kur morëm nga profetët besëlidhjen e tyre të fortë dhe të prerë për ta përcjellë mesazhin e Zotit te njerëzit, pa e fshehur asgjë nga ajo që u është shpallur." Kjo besëlidhje u mor nga të gjithë profetët, por Allahu veçoi përmendjen e pesë profetëve të mëdhenj, të cilët janë të njohur si "Ulu el-Azm" (të vendosurit e mëdhenj nga të dërguarit): Profetin Muhamed ﷺ, Nuhun, Ibrahimin, Musain dhe Isain, birin e Merjemes. Këta u përmendën veçanërisht sepse ata janë themeluesit e sheriateve (ligjeve) dhe bartësit e mesazheve më të mëdha. Besëlidhja që Allahu mori prej tyre ishte shumë e rëndë dhe e fortë, që të adhuronin vetëm Allahun, të mos i shoqëronin Atij asgjë, ta përcillnin shpalljen ashtu siç ishte, dhe që njëri profet ta besonte dhe ta vërtetonte tjetrin. Kjo ishte një detyrë e madhe dhe e rëndë, por ata e pranuan dhe e përmbushën me besnikëri të plotë.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet tregon lartësinë dhe nderin e profetëve, veçanërisht të pesë profetëve të mëdhenj, dhe se ata ishin shembulli më i lartë i besnikërisë ndaj besëlidhjes me Allahun.
• Mëson se përcjellja e mesazhit të Allahut është detyra më e madhe dhe më e rëndësishme, dhe se çdo musliman duhet ta ndjekë këtë shembull duke e përcjellë të vërtetën dhe duke qëndruar besnik ndaj premtimeve të tij.
• Ajeti na kujton se feja ishte një zinxhir i vazhdueshëm i profetëve, nga Nuhu deri te Muhamedi ﷺ, dhe se të gjithë ata erdhën me të njëjtin mesazh: adhurimin e vetëm Allahut dhe bindjen ndaj Tij.
• Forcon besimin se Allahu i mban premtimet e Tij dhe se Ai kujdeset për robërit e Tij duke u dërguar profetët, gjë që e rrit dashurinë dhe mirënjohjen ndaj Allahut dhe e bën muslimanin më të përkushtuar në adhurimin e Tij.