سوره سبا — آیه 10

معانی کلمات:

• فَضْلًا: بخشش بزرگ و ویژه الهی (نبوّت، کتاب و حکومت).
• أَوِّبِی: بازگردان (تسبیح را)؛ یعنی با او همآواز شو و تسبیح را تکرار کن.
• أَلَنَّا: نرم و انعطافپذیر گرداندیم.

تفسیر آیه:

به راستی که ما به داود (علیهالسلام) از جانب خود فضل و بخشش عظیمی عطا کردیم؛ او را پیامبر و پادشاهی دادیم که در میان قومش به عدل و داد حکومت میکرد. سپس به کوهها خطاب کردیم که ای کوهها! با او همصدا شوید و تسبیح خدا را تکرار کنید و پرندگان را نیز فرمان دادیم که با او در تسبیح و نیایش همراه شوند. این همآوایی کوهها و پرندگان با داود، نشانهای از عظمت و کرامت او نزد خداوند بود. همچنین آهن را برای او نرم و انعطافپذیر گرداندیم؛ بهگونهای که بدون نیاز به آتش یا چکش، آن را به هر شکلی که میخواست درمیآورد و از آن زرهها و ابزارهای جنگی میساخت. این نرمشدن آهن، معجزهای آشکار و نشانهای از قدرت بیپایان خداوند بود که به بندهی شایستهی خود عطا میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند به بندگان شایستهی خود، فضل و کرامت ویژهای میبخشد و آنان را در دنیا و آخرت عزیز میدارد.
• نعمتهای الهی نهتنها برای بهرهمندی شخصی، بلکه برای خدمت به جامعه و بندگان خدا باید به کار گرفته شود؛ همانگونه که داود (علیهالسلام) از نرمشدن آهن، زره و ابزار دفاعی برای محافظت از امتش ساخت.
• همآوایی کوهها و پرندگان با داود، نشان میدهد که تمام موجودات جهان، تسبیحگوی خداوند هستند و انسانِ مؤمن میتواند با ذکر و عبادت، با جهان هستی هماهنگ شود.
• این آیه به ما میآموزد که خداوند قدرت مطلق است و میتواند قوانین طبیعت را برای بندگان خاص خود تغییر دهد؛ پس هیچ کاری برای او دشوار نیست و ما باید در برابر قدرت او تسلیم و شکرگزار باشیم.