Сураи Саба Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун ҳукми маргро бар ӯ рондем, ҳашарае аз ҳашароти замин…

Саба · 14/54

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Саба

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ ۝١٤

🔤 Transliteration

Falammaa qadainaa `alaihil mawta ma dallahum `alaa mawtiheee illaa daaabbatul ardi taakulu minsa atahoo falammaa kharra tabaiyanatil jinnu al law kaanoo ya`lamoonal ghaiba maa labisoo fil `azaabil muheen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун ҳукми маргро бар ӯ рондем, ҳашарае аз ҳашароти замин мардумро бар маргаш огоҳ кард, асояшро (як сол) хоид. Чун фурӯ афтод, дегҳо дарёфтанд, ки агар илми ғайб медонистанд, дар он азоби хоркунанда намемонданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ»: ҳукм кардем ва муқаррар намудем марги ӯро, яъне вафот кард.

— «دَابَّةُ الْأَرْضِ»: ҷонвараки замин, ки мӯриёна (мӯри чӯбхӯр) аст.

— «مِنسَأَتَهُ»: асои ӯ, ки бар он такя мекард.

— «خَرَّ»: афтод, фурӯ ғалтид бар рӯи замин.

— «تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ»: равшан шуд ба ҷинҳо, яқин карданд.

— «الْعَذَابِ الْمُهِينِ»: азоби хоркунанда, яъне меҳнати вазнин ва заҳматоваре, ки хорӣ ва нанговар буд.

Тафсири оят:

Пас аз он ки Сулаймон (алайҳис-салом) вафот кард, ҷинҳо аз марги ӯ огоҳ нашуданд ва ҳеҷ чиз онҳоро ба марги ӯ роҳнамоӣ накард, магар мӯриёнае, ки асои ӯро мехӯрд. Сулаймон бар асои худ такя карда истода буд ва чун мӯриёна асоро хӯрда тамом кард, ӯ бар замин афтод. Он гоҳ ҷинҳо фаҳмиданд ва ба яқин расиданд, ки агар онҳо ғайбро медонастанд, дар он азоби хоркунанда ва меҳнати вазнин боқӣ намемонданд. Онҳо ба гумони он ки Сулаймон зинда аст ва онҳоро назорат мекунад, ба корҳои сахту шоққа машғул буданд. Вақте ки ӯ афтод, барояшон равшан шуд, ки ғайбро намедонанд ва ҳамаи он солҳо дар заҳмати хоркунанда монда буданд.

Ин оят ботил мекунад он гумонро, ки баъзе мардум доранд, ки гӯё ҷинҳо ғайбро медонанд. Агар онҳо ғайбро медонистанд, марги Сулаймонро мефаҳмиданд ва дар он меҳнати хоркунанда намеистоданд. Пас ғайбро танҳо Аллоҳи Таъоло медонад ва ҳеҷ махлуқе, на ҷин ва на инсон, аз ғайб огоҳ нест, магар ба он андозае, ки Аллоҳ ба ӯ хабар диҳад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ғайбро танҳо Аллоҳи Таъоло медонад ва ҳеҷ кас аз ҷин ва инсон аз ғайб огоҳ нест. Ин боиси он мешавад, ки мо танҳо ба Аллоҳ таваккал кунем ва аз Ӯ мадад хоҳем.

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳатто паёмбарони бузургвор низ бандаи Аллоҳ буданд ва фақат Аллоҳ аст, ки ҳаёту мамотро дар даст дорад. Ин моро ба тавҳид ва ихлос наздик мекунад.

— Қиссаи Сулаймон (алайҳис-салом) моро ташвиқ мекунад, ки ба илми Аллоҳ ва қудрати Ӯ бовар дошта бошем ва аз донистани ғайб даъво накунем.

— Ин оят моро ба фурӯтанӣ ва таслим ба фармони Аллоҳ даъват мекунад, зеро ҳатто ҷинҳои пурқувват низ натавонистанд аз ғайб огоҳ шаванд ва дар заҳмати хоркунанда монданд.

— Ин оят боиси он мегардад, ки мо ба Қуръони Карим бовар ва эътимод пайдо кунем, зеро он ҳақиқатро равшан баён мекунад ва моро аз ботил ва хурофот нигоҳ медорад.

📜 Оят 12-16 — Сураи Саба

12وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ ۖ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ ۖ وَمِنَ الْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ

Ва бодро роми Сулаймон кардем. Бомдодон якмоҳа роҳ мерафт ва шабонгоҳ якмоҳа роҳ. Ба чашмаи мисро барояш ҷорӣ сохтем ва гурӯҳе аз девҳо ба фармони Парвардигораш барояш кор мекарданд ва ҳар кӣ аз онон сар аз фармони Мо мепечид, ба ӯ азоби оташи сӯзонро мечашонидем.

13يَعْمَلُونَ لَهُ مَا يَشَاءُ مِن مَّحَارِيبَ وَتَمَاثِيلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَّاسِيَاتٍ ۚ اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا ۚ وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ

Барои вай ҳар чӣ мехост, аз биноҳои баланд ва суратҳо ва косаҳое чун ҳавз ва дегҳои маҳками барҷой, месохтанд. Эй хонадони Довуд, барои шукр гузорӣ коре кунед ва андаке аз бандагони Ман шукргузоранд.

14فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ

15لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ ۖ كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ ۚ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ

Мардуми Саборо дар масканҳояшон ибрате буд: ду бӯстон доштанд, яке аз ҷониби рост ва яке аз ҷониби чап. Аз он чӣ Парвардигоратон ба шумо рӯзӣ додааст, бихӯред ва шукри Ӯ ба ҷой оваред. Шаҳре хушу покиза ва Парвардигоре бахшоянда!

16فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنَاهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ

Рӯй гардонданд. Мо низ сели вайронгарро бар онҳо фиристодем ва ду бӯстонашонро ба ду бӯстон бадал кардем бо мевае талх ва шӯрагаз ва андаке сидр (номи дарахт).

← Оят 13 📖 Саба Оят 15 →

СабаФеҳристи Қуръон

54Оят

MeccanRevelation

14Оят

Тарҷума — Саба 14

Сураи Саба Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун ҳукми маргро бар ӯ рондем, ҳашарае аз ҳашароти замин…

Сураи Оят 14/54 — Сураи Саба سبأ (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Саба Гӯш кун, Сураи Саба Тарҷума, Сураи Саба mp3, Сураи Саба pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.