Surat Saba — Ayat 54

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَحِيلَ (waḥīla): lan dianakake penghalang utawa pambatas.
• يَشْتَهُونَ (yasytahūn): apa kang padha disenengi utawa dikarepake banget.
• أَشْيَاعِهِم (asyyā‘ihim): wong-wong kang padha karo dheweke, yaiku umat-umat kang maido para rasul sadurunge.
• شَكٍّ مُّرِيبٍ (syakkin murīb): keraguan kang nuwuhake rasa was-was lan ora tentrem atine.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanane wong-wong kafir ing akherat. Nalika iku wis ora ana gunane maneh. Ora ana dalan kanggo mbalik menyang donya, ora ana kesempatan kanggo mertobat, lan ora bisa ngrasakake nikmat apa wae kang biyen padha dikarepake. Kabeh iku wis diblokir, wis ana tembok kang misahake antarane dheweke lan apa kang dadi karepane.

Kahanan iki padha karo apa kang wis tau dialami dening umat-umat sadurunge kang uga maido marang para rasul. Dheweke padha ngalami nasib kang padha, yaiku ora bisa oleh apa kang dikarepake lan ora bisa lolos saka siksa.

Sebabe kabeh iki kedadeyan, amarga nalika isih ing donya, dheweke padha manggon ing keraguan kang gedhe banget marang kebeneran kang digawa dening para rasul. Keraguan iki ora mung sethithik, nanging wis nggawe atine padha bingung, was-was, lan ora tenang. Saka keraguan iku, dheweke banjur milih tetep kafir lan ora gelem percaya marang dhawuhe Allah. Mula, ing akherat, dheweke kudu nampa akibat saka pilihan-pilihane dhewe.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya aja nundha-nundha kanggo mertobat lan aja nglalekake kesempatan kang isih ana ing donya iki. Nalika pati wis teka, kabeh wis ora bisa dibaleni maneh.
• Keraguan marang agama iku wiwitane saka ati kang ora tenang. Mula, awake dhewe kudu tansah ngupaya ngelmu kanggo nguatake iman lan ngilangake was-was.
• Gusti Allah iku Maha Adil. Saben uwong bakal nampa asil saka apa kang wis dilakoni. Yen ing donya gelem percaya lan manut, ing akherat bakal oleh kabagyan. Yen ora, bakal kena getun kang ora ana pungkasane.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang menehi pangarep-arep. Sakdurunge pati teka, isih ana wektu kanggo bali marang Allah, mertobat, lan nindakake kabecikan. Iki wujud katresnan Allah marang para kawulane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe dadi luwih semangat kanggo nyinaoni Al-Qur'an lan nglakoni ajaran-ajarane, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang paling bener kanggo urip ing donya lan akherat.