Surah Saba — Talata 54

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Waḥīla baynahum: Hinadlangan o pinaghiwalay sila (mga tagatangging sumampalataya) mula sa kanilang ninanais.
• Ashyā'ihim: Mga kauri nila na mga dating tagatangging sumampalataya mula sa mga naunang pamayanan.
• Shakk-in murīb: Pag-aalinlangan na nagdudulot ng kaguluhan at pagdududa sa puso, na nagtutulak sa kanila sa pagtanggi sa katotohanan.

Paliwanag ng Talata:

Sa Araw ng Pagkabuhay, hahadlangan ang mga tagatangging sumampalataya mula sa lahat ng kanilang ninanais—maging ito man ay ang pagbabalik sa mundo upang manampalataya, ang pagtanggap sa kanilang pagsisisi, o ang pagtakas mula sa apoy ng Impiyerno. Hindi nila makakamit ang anuman sa mga ito, sapagkat natapos na ang pagkakataon at dumating na ang oras ng paghuhukom. Ang nangyari sa kanila ay katulad din ng nangyari sa mga naunang pamayanan na nagpabulaan sa kanilang mga propeta—sila rin ay hinadlangan mula sa kanilang mga ninanais nang dumating sa kanila ang kaparusahan. Ang dahilan ng kanilang kapahamakan ay ang kanilang pagiging nasa matinding pag-aalinlangan tungkol sa kaisahan ng Diyos, sa muling pagkabuhay, at sa mga ipinahayag ng mga propeta—isang pag-aalinlangan na pumuno sa kanilang mga puso ng kaguluhan at pagdududa, kaya't hindi nila tinanggap ang katotohanan at nanatili sila sa kanilang pagmamatigas.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagkaantala ng Diyos sa pagpaparusa ay hindi nangangahulugang Kanyang paglimot; bagkus, ito ay isang pagkakataon para sa pagsisisi. Ngunit kapag dumating na ang takdang oras, hindi na tatanggapin ang anumang pagsisisi o paghingi ng tawad.
2. Ang pag-aalinlangan sa mga pangako ng Diyos at sa Kanyang mga propeta ay isang mapanganib na sakit na sumisira sa puso at nagtutulak sa tao sa kapahamakan, kapwa sa mundo at sa Kabilang Buhay.
3. Ang katarungan ng Diyos ay ganap: ang mga nagpabulaan sa mga propeta sa nakaraan ay pinarusahan, at ang mga katulad nila sa kasalukuyan ay makararanas ng parehong kapalaran—walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang katarungan.
4. Ang tunay na kaligayahan ay nasa pagsunod sa katotohanan at pagtanggap sa patnubay ng Diyos habang may panahon pa, sapagkat ang mundo ay isang pagsubok na may hangganan, at ang Kabilang Buhay ay walang hanggan.