Surat Saba — Ayat 53

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ : lan temen-temen dheweke wis padha kafir marang Panjenengane (yaiku al-Qur'an lan Nabi Muhammad ﷺ).
• مِن قَبْلُ : wiwit sadurunge, yaiku nalika isih ana ing donya.
• يَقْذِفُونَ : padha mbalangake, padha ngucapake kanthi ora ana dhasare.
• بِالْغَيْبِ : bab kang ora kasat mata, yaiku omongan bab perkara kang ora ana buktine utawa ora dingerteni sejatine.
• مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ : saka panggonan kang adoh banget, tegese adoh saka bebener lan kasunyatan.

2) Panjelasaning ayat:

Ayat iki nerangake kahanane wong-wong kafir kang nalika isih urip ing donya wis padha maido marang al-Qur'an lan Nabi Muhammad ﷺ. Dheweke ora mung ora gelem percaya, nanging uga padha ngucapake omongan-omongan bab Nabi kang ora ana dhasare, kayata ngucap yen Nabi iku tukang sihir, dukun, utawa penyair. Kabeh omongan iku mung awujud prasangka lan panganggep kang ora ana buktine, mung dibalangake saka kadohan, tegese adoh banget saka bebener lan ora bisa nyedhaki kasunyatan kang bener.

Dadi, kepriye maneh dheweke bisa diarepake bakal percaya lan imane bisa ditampa, yen nalika ing donya wae wis padha kafir lan maido? Dheweke mung ngarang-ngarang omongan bab perkara gaib tanpa dhasar, lan ora bakal bisa nemokake dalan kang bener, kaya dene wong kang mbalangake panah saka panggonan kang adoh banget, mesthi ora bakal tekan sasaran.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen iman iku kudu dilakoni kanthi tenanan nalika isih ana ing donya, amarga yen wis telat lan ati wis kebak maido, ora bakal bisa ditampa maneh.
• Kita kudu ngati-ati supaya ora gampang ngucapake omongan bab perkara kang ora dingerteni sejatine, utamane bab agama lan bab wong liya, amarga iku bisa dadi prasangka kang ora ana dhasare.
• Al-Qur'an iku bebener kang cetha, mula sapa kang gelem mbukak ati lan mikir kanthi resik, mesthi bakal bisa nemokake dalan kang bener.
• Islam mulangake supaya kita nggoleki kawruh kanthi dhasar kang kuwat, ora mung ngetutake omongan wong liya utawa prasangka.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene sih piwulange Allah marang manungsa, amarga wis dikandhani bab akibat kang bakal dialami dening wong kang maido, supaya kita bisa njupuk pelajaran lan tetep mantep ing iman.