Surat Fatir — Ayat 23

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• إِنْ (in): ora liya, mung.
• أَنتَ (anta): kowe, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.
• إِلَّا (illā): kajaba, mung.
• نَذِيرٌ (nadzīr): wong kang menehi pepeling utawa ngelingake babagan siksa lan bebaya.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake babagan tugase Nabi Muhammad ﷺ. Gusti Allah ngandika marang Nabi Muhammad ﷺ yen dheweke iku ora liya mung dadi juru pepeling (نذير) kanggo umate. Tugase Nabi Muhammad ﷺ yaiku menehi pepeling lan ngelingake marang manungsa babagan siksa lan azabe Gusti Allah, supaya padha wedi lan gelem ninggalake tumindak ala, sarta bali marang dalan kang bener.

Nabi Muhammad ﷺ ora bisa menehi pituduh utawa hidayah marang atine manungsa, amarga hidayah iku mung ana ing tangane Gusti Allah. Dheweke mung diutus kanggo nyampekake pepeling marang kabeh manungsa. Wong-wong kang atine isih urip lan gelem nampa bebener, mesthi bakal nampa pepeling iku. Nanging wong-wong kang atine wis mati amarga kakehan tumindak kafir lan maksiat, ora bakal bisa nampa pepeling iku, padha kaya wong kang wis ana ing kubur kang ora bisa krungu panggilan.

Dadi, tugase Nabi Muhammad ﷺ iku cetha: menehi kabar bebungah (بشير) marang wong-wong kang percaya lan nindakake kabecikan kanthi ganjaran swarga, lan menehi pepeling (نذير) marang wong-wong kang maido lan mbangkang kanthi ancaman neraka. Saben umat ing jaman biyen uga wis tau diutus rasul kang menehi pepeling, supaya ora ana alesan kanggo umate nalika ditimbali tanggung jawab ing ngarsane Gusti Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen tugas para dai lan mubaligh iku mung nyampekake lan ngelingake, dudu meksa supaya wong liya mlebu Islam. Hidayah iku mung hak prerogatife Gusti Allah.
• Kita kudu tansah njaga ati supaya ora mati, kanthi akeh-akeh ngrungokake lan nampa piwulang agama, supaya bisa nampa pepeling saka Gusti Allah.
• Islam iku agama kang kebak katresnan lan pepeling, ora meksa. Mula kita kudu nampa kabar bebungah kanthi syukur lan nampa pepeling kanthi ati kang mbukak.
• Saben wong duwe tanggung jawab dhewe-dhewe marang Gusti Allah. Kita ora perlu sedhih banget yen ana wong kang ora gelem nampa bebener, amarga tugas kita mung nyampekake.
• Ayat iki nuwuhake rasa optimis lan semangat kanggo tansah nyebarake kabecikan lan pepeling marang sesama, kanthi cara kang alus lan kebak kawicaksanan, kaya kang dicontokake dening Nabi Muhammad ﷺ.