Surah Fatir — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَصْطَرِخُونَ – sumisigaw sila nang napakalakas at humihingi ng tulong.
• أَخْرِجْنَا – ilabas mo kami (sa Apoy).
• نُعَمِّرْكُم – pinahaba namin ang inyong buhay.
• النَّذِير – ang tagapagbabala, si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala), o ang Qur'an, o ang pag-uban ng buhok bilang tanda ng pagtanda.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Habang ang mga hindi naniniwala ay nasa loob ng Apoy ng Impiyerno, sila ay sumisigaw nang napakalakas at dumaraing, nananalangin sa kanilang Panginoon: "O aming Panginoon! Ilabas Mo kami mula sa Apoy, at ibalik Mo kami sa mundo upang gumawa kami ng mga mabubuting gawa, na naiiba sa mga ginawa namin noon – maniniwala kami sa halip na tumanggi, at susunod kami sa halip na maghimagsik." Ngunit sasagutin sila ng Allah bilang pagsaway at pagpuna: "Hindi ba Namin pinahaba ang inyong buhay sa mundo nang sapat na mahabang panahon – isang panahon na sapat para sinumang nagnanais na mag-isip at magbalik-loob ay makapag-isip at makapagbalik-loob? At hindi ba dumating sa inyo ang tagapagbabala – si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) – na nagbabala sa inyo tungkol sa Araw na ito? Ngunit hindi kayo nakinig at hindi kayo nagbalik-loob." Kaya't walang anumang dahilan o katwiran ang maiiwan sa kanila. Kaya't sasabihin sa kanila: "Lasapin ninyo ngayon ang parusa ng Apoy, sapagkat walang sinumang tagapagtanggol o taga-saklolo para sa mga mapaggawa ng kawalang-katarungan – ang mga nagpalalo at nagpakatigas sa kanilang sarili sa pamamagitan ng kawalan ng pananampalataya at pagsuway – na magliligtas sa kanila mula sa parusa ng Allah o magpapagaan nito sa kanila."

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang Dakilang Awa ng Allah at Kanyang Kagandahang-Loob: Ang Allah ay nagbibigay sa tao ng mahabang buhay bilang pagkakataon upang mag-isip, magbalik-loob, at gumawa ng mabubuting gawa. Hindi Niya minamadali ang parusa, bagkus ay binibigyan Niya ang Kanyang mga alipin ng sapat na panahon upang magsisi.
2. Ang Kahalagahan ng Paggamit ng Oras: Ang bawat sandali ng ating buhay ay isang kayamanan na dapat pahalagahan. Ang pagpapaliban ng pagsisisi at mabubuting gawa ay isang malaking kawalan na maaaring pagsisihan nang walang kabuluhan sa Araw ng Paghuhukom.
3. Ang Pagpapadala ng mga Propeta ay Katibayan ng Katarungan ng Allah: Hindi parurusahan ng Allah ang sinuman nang hindi nagpapadala ng mga tagapagbabala at mga gabay. Ang pagkakaroon ng mga propeta at mga banal na kasulatan ay nag-aalis ng anumang dahilan ng tao sa Araw ng Paghuhukom.
4. Ang Pagsisisi sa Mundo ay Mas Mabuti Kaysa Pagsisisi sa Kabilang Buhay: Ang pagsisisi na tinatanggap ay yaong ginagawa bago dumating ang kamatayan. Ang pagsisisi sa Kabilang Buhay ay huli na at hindi na tatanggapin, kaya't dapat tayong magmadali sa mabubuting gawa habang tayo ay nabubuhay pa.
5. Ang Katarungan ng Allah sa mga Mapaggawa ng Kawalang-Katarungan: Walang sinuman ang makapagliligtas sa mga mapaggawa ng kawalang-katarungan mula sa parusa ng Allah, at ito ay isang paalala na ang tunay na katarungan ay nasa Kanya lamang.