Sure Fâtır — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Yastarihûne (يَصْطَرِخُونَ): Çığlık atarak bağırışmak, feryat ederek yardım istemek.
• Nüammirküm (نُعَمِّرْكُم): Size ömür vermek, sizi yaşatmak, uzun süre dünyada bırakmak.
• Nezîr (النَّذِيرُ): Uyarıcı, korkutan; burada Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ve Kur’an kastedilmiştir.
• Zâlimîn (الظَّالِمِينَ): Kendilerine zulmedenler, yani küfür ve günah işleyerek nefislerine haksızlık edenler.
• Nasîr (نَصِيرٌ): Yardımcı, destekçi, azabı defedecek kimse.

Tefsir:

Bu âyet, cehennem ehlinin içinde bulunduğu o korkunç durumu gözler önüne seriyor. Onlar, azabın şiddeti karşısında çaresiz kalmış, feryat figan içinde bağırıyorlar. O dehşet verici ortamda, bütün benlikleriyle Rabbimize yalvarıyorlar: "Rabbimiz! Bizi buradan çıkar, dünyaya geri döndür. Orada yaptıklarımızdan farklı olarak salih ameller işleyelim, sana itaat edelim, küfrü bırakıp iman edelim."

İşte tam bu noktada, Yüce Allah onlara azarlayıcı bir dille şöyle buyuruyor: "Size öğüt alacak kimsenin öğüt alabileceği kadar uzun bir ömür vermedik mi? Size uyarıcı bir peygamber gelmedi mi? Kur’an size ulaşmadı mı? Şeytanın ve nefsinizin aldatmacalarına kapılıp gittiniz. Size verilen bunca fırsata rağmen ibret almadınız, tövbe etmediniz. Şimdi burada hiçbir mazeretiniz yok. Öyleyse tadın azabı! Artık zalimlere yardım edecek, bu azabı onlardan hafifletecek veya onları kurtaracak hiçbir kimse yoktur."

Bu âyet, bizlere hayatın ne kadar kıymetli bir fırsat olduğunu hatırlatıyor. Cenâb-ı Hak, her birimize düşünüp taşınmamız, ibret almamız ve doğru yola dönmemiz için yeterli zaman tanımıştır. Peygamberler göndermiş, kitaplar indirmiş, akıl ve irade vermiştir. Öyleyse bu büyük nimetleri boşa harcamayalım. Bugün elimizde olan bu fırsatı değerlendirelim; tövbe kapısı açıkken Rabbimize yönelelim. Unutmayalım ki, o gün pişmanlık fayda vermeyecek, geri dönüş mümkün olmayacaktır. Allah’ın rahmeti geniştir, ama azabı da pek şiddetlidir. Şimdi, bu dünyada iken O’na sığınalım, salih amellerle O’nun rızasını kazanmaya çalışalım. Çünkü asıl kurtuluş, O’na gönülden teslim olmaktır.