Surat Yasin — Ayat 17

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْبَلَاغُ (al-balāgh): ngantiake, nyampekake pesen utawa wahyu.
• الْمُبِينُ (al-mubīn): sing cetha, sing terang, sing gamblang, ora ana sing samar.

1. Tafsir ayat:

Para utusan (rasul) mau padha ngandhakake marang kaumé: "Pangeran kita, Allah, sing ngutus aku kabèh, mesti ngerti yèn aku kabèh iki pancèn bener-bener diutus marang kowé kabèh. Dadi tugas kita mung siji, yaiku nyampekake pesen lan wahyu saka Allah marang kowé kanthi cara sing cetha lan gamblang, nganggo dalil-dalil lan bukti-bukti sing terang. Kita ora duwé kuwasa lan ora duwé tugas kanggo meksa kowé supaya gelem percaya lan nampa kebeneran. Sing bisa mènèhi pituduh lan mbukak ati supaya wong gelem percaya iku mung Allah piyambak. Dadi dudu tanggung jawab kita yen kowé ora gelem percaya, amarga hidayah iku mung ana ing astané Allah.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn tugasé wong sing nyampekake kebeneran (dakwah) iku mung nyampekake kanthi cetha, dudu meksa wong liya supaya gelem nampa.
• Kita ora kena rumangsa paling tanggung jawab marang pilihané wong liya. Sing penting kita wis nyampekake kanthi bener lan jelas.
• Hidayah iku mung saka Allah. Mula aja padha putus asa yen ana wong sing ora gelem nampa kebeneran, amarga ati iku ana ing tangané Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah nyampekake bab sing bener kanthi cara sing apik, cetha, lan ora ngganggu wong liya.
• Islam iku agama sing gampang lan jelas. Ora ana paksaan ing njeroné, amarga kebeneran iku wis cetha lan bisa dimangerteni dening sapa waé sing gelem mikir.
• Kita kudu tansah ndonga marang Allah supaya diparingi hidayah lan supaya wong-wong sing kita tresnani uga diparingi pituduh sing bener.