سورت يس — آیت 34

د مهمو کلمو معنا:

• جَنَّاتٍ: باغونه، بستانونه.
• نَخِيلٍ: د کجورو ونې.
• أَعْنَابٍ: انګور.
• فَجَّرْنَا: مو وڅڅول، مو جاري کړل.
• الْعُيُونِ: چينې، د اوبو سرچينې.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې ځمکه کې چې د باران په واسطه يې ژوندۍ کړې، باغونه پيدا کړي دي چې په کې د کجورو ونې او د انګورو تاکونه شته. او په دې ځمکه کې يې له چينو څخه اوبه راوڅڅولې، تر څو دا باغونه اوبه شي او ميوه وکړي. دا د الله تعالی د قدرت او رحمت نښه ده چې له مړې ځمکې څخه ژوندي بوټي او باغونه راوباسي، او له ځمکې لاندې يې اوبه راوباسي چې د هغو باغونو ساتنه وکړي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د الله تعالی د لوی قدرت يادونه کوي، چې هغه د مړې ځمکې څخه ژوندي باغونه او ميوې راوباسي، نو څنګه چې هغه ځمکې ته ژوند ورکوي، هغه به مړي هم ژوندي کړي.
• الله تعالی د خپلو بندګانو لپاره روزي او نعمتونه برابر کړي دي، نو موږ بايد د هغه شکر ادا کړو او له هغه نعمتونو څخه په سمه لار استفاده وکړو.
• په دې آيت کې د الله تعالی د رحمت نښې ښکاره دي، چې هغه خپلو بندګانو ته داسې نعمتونه ورکړي چې د دوی د ژوند د بقا لپاره اړين دي، لکه اوبه او ميوې.
• دا آيت موږ ته د قيامت د ورځې يادونه کوي، چې لکه څنګه چې الله تعالی ځمکه له مړينې وروسته ژوندۍ کوي، هغه به مړي هم ژوندي کړي او له قبرونو به يې راوباسي.