Sure Yâsîn — Ayet 34

Kelime Anlamları:

• Cennât: Bahçeler, bostanlar, içinde çeşitli ağaçlar ve bitkiler bulunan verimli araziler.
• Nahîl: Hurma ağaçları.
• A'nâb: Üzüm bağları, üzüm asmaları.
• Fecernâ: Yardık, patlattık, akıttık, ortaya çıkardık.
• Uyûn: Gözeler, pınarlar, yerden kaynayan su kaynakları.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kudretinin ve rahmetinin en büyük delillerinden birini daha önümüze seriyor. Ölü toprağa hayat veren, onu yeşerten ve orada sayısız nimetler bitiren Allah'tır. Biz insanlar, bu nimetlerin farkına varmak ve şükretmekle mükellefiz.

Allah Teâlâ, bu dünyada, özellikle de yağmurlarla dirilttiği topraklarda hurmalıklardan ve üzüm bağlarından oluşan rengârenk, bereketli bahçeler yaratmıştır. Bu bahçeler, insanın gözünü gönlünü açan, rızkını temin eden, hayatını süsleyen ilahî birer sanat eseridir. Düşünün ki, kuru ve çorak bir toprak, Allah'ın izniyle nasıl da cennet bahçelerine dönüşür.

Üstelik bu bahçelerin sulanması için de yerin altından pınarlar fışkırtmıştır. O pınarlar, toprağın bağrından süzülerek çıkar, ağaçların köklerine hayat suyu olur. Bu, Allah'ın sonsuz kudretinin ve merhametinin bir tecellisidir. O, hiçbir karşılık beklemeden kullarına bu nimetleri bahşetmiş, onları rızıklandırmıştır.

Bu manzara karşısında insanın yapması gereken tek şey, bu nimetleri yaratanı tanımak, O'na şükretmek ve kulluk bilinciyle yaşamaktır. Çünkü bu nimetler, bize Allah'ın varlığını, birliğini ve kudretini haykıran canlı birer delildir. Ne mutlu o kimselere ki, bu nimetlere bakıp da ibret alır, Rabbinin büyüklüğünü idrak eder ve O'na yönelir. İşte gerçek kurtuluş ve huzur, bu idrakte saklıdır.