سوره یس — آیه 34

معانی کلمات:

• جَنَّاتٍ: باغها و بوستانها.
• نَّخِيلٍ: درختان خرما.
• أَعْنَابٍ: انگورها.
• فَجَّرْنَا: شکافتیم و جاری ساختیم.
• الْعُيُونِ: چشمهها و منابع آب.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نشانههای قدرت و رحمت خود در زمین اشاره میکند و میفرماید: ما در این زمین، باغها و بوستانهایی از درختان خرما و انگور قرار دادیم و از دل زمین، چشمههای آب جاری ساختیم تا این باغها سیراب شوند و میوههای پربار به ارمغان آورند. این آیه در ادامه بحث آیه قبل است که به احیای زمین مرده توسط باران اشاره داشت؛ حال میفرماید که این باران نه تنها زمین را زنده میکند، بلکه باغهای سرسبز و پرثمری از خرما و انگور پدید میآورد که از نعمتهای بزرگ الهی برای بشر هستند. همچنین با شکافتن زمین و جاری ساختن چشمهها، آب مورد نیاز این باغها را فراهم ساختیم تا انسانها از میوههای آن بهرهمند شوند و شکرگزار نعمتهای پروردگار باشند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشاندهنده قدرت بیپایان خداوند در آفرینش و تدبیر جهان است؛ اوست که زمین را با باران زنده میکند و باغهای خرما و انگور را میرویاند.
• تأمل در این نعمتها، انسان را به شکرگزاری و یاد خداوند ترغیب میکند و ایمان او را به رزاقیت و لطف الهی تقویت مینماید.
• این آیه دعوتی است به تفکر در طبیعت و نشانههای خداوند، تا انسان از طریق مشاهده این شگفتیها به عظمت خالق پی ببرد و در مسیر بندگی و اطاعت گام بردارد.
• توجه به این نعمتها، محبت خدا را در دل انسان زنده میکند و او را به استفاده درست و شایسته از این مواهب و پرهیز از اسراف و ناسپاسی فرا میخواند.