Surat Yasin — Ayat 34

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• جَنَّاتٍ (jannātin): kebon-kebon utawa patamanan kang akeh tetuwuhane lan subur.
• نَّخِيلٍ (nakhīlin): wit kurma.
• أَعْنَابٍ (a'nābin): wit anggur.
• فَجَّرْنَا (fajjarnā): miliake utawa ngetokake banyu kanthi deres.
• الْعُيُونِ (al-'uyūn): sumber-sumber banyu utawa mata banyu.

1. Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake nikmat-nikmate marang manungsa. Allah wis nitahake ing bumi iki kebon-kebon kang subur, kang isine wit kurma lan wit anggur. Ora mung kuwi, Allah uga ngetokake sumber-sumber banyu saka ing bumi kanggo nyukupi kebutuhan tanduran-tanduran mau supaya bisa tuwuh lan ngasilake woh-wohan kang migunani. Kabeh iki minangka tandha kekuwasane Allah lan bukti katresnane marang makhluk-e. Banyu kang mili saka sumber-sumber iku dadi sarana kanggo urip lan subure tetanduran, saengga manungsa bisa njupuk manfaat saka asile.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas Asih marang makhluk-e, amarga wis nyawisake pangan lan banyu kanggo urip.
• Kita kudu syukur marang nikmat-nikmat Allah, amarga kabeh kang ana ing bumi iki minangka peparing saka Panjenengane.
• Tanduran lan banyu minangka conto nyata saka kebesaran Allah, mula kita kudu nggunakake kanthi becik lan ora ngrusak alam.
• Ayat iki uga ngajak kita mikir lan nambah iman, amarga saka tetanduran lan sumber banyu kita bisa weruh kekuwasane Allah kang ngatur alam kabeh.
• Kanthi mangerteni nikmat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngandhani babagan kabecikan lan berkah saka Allah.