ซูเราะฮฺ ยาซีน — อายะฮฺ 46

คำอธิบายความหมายคำศัพท์ที่สำคัญ:

• آيَةٍ หมายถึง หลักฐาน เครื่องหมาย หรือปาฏิหาริย์ที่แสดงถึงความยิ่งใหญ่และความจริงของพระเจ้า
• مُعْرِضِينَ หมายถึง ผู้ที่ผินหลังให้ หันเหออกไป ไม่ยอมรับฟังหรือพิจารณา

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในยุคของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ว่าไม่มีหลักฐานหรือเครื่องหมายใดจากพระเจ้าของพวกเขาที่มาถึงพวกเขา เพื่อชี้ทางนำสู่ความจริงและแสดงถึงความสัตย์จริงของท่านเราะสูล เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้และเมินเฉยต่อมัน พวกเขาไม่ยอมรับฟัง ไม่คิดพิจารณา และไม่ได้รับประโยชน์จากสิ่งเหล่านั้น ทั้งที่หลักฐานเหล่านั้นชัดเจนและเพียงพอต่อการชี้ทางนำ

อายะฮ์นี้ชี้ให้เห็นถึงนิสัยที่ฝังรากลึกของพวกเขา กล่าวคือ พวกเขาเคยชินกับการปฏิเสธและเมินเฉยต่อความจริง จนกลายเป็นอุปนิสัยที่ติดตัวพวกเขา ไม่ว่าหลักฐานจะมาในรูปแบบใดก็ตาม พวกเขาก็จะไม่ยอมรับมัน เพราะหัวใจของพวกเขาถูกผนึกไว้ด้วยความดื้อรั้นและการหยิ่งผยอง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด พระองค์ทรงส่งหลักฐานและเครื่องหมายต่าง ๆ มาให้มนุษย์อย่างต่อเนื่อง เพื่อชี้ทางนำสู่ความจริง มิได้ปล่อยให้มนุษย์หลงทางโดยไม่มีข้ออ้างใด ๆ
2. การเมินเฉยต่อหลักฐานของพระเจ้าเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้หัวใจแข็งกระด้าง และนำไปสู่การถูกลงโทษในที่สุด ดังนั้นผู้ศรัทธาควรเปิดใจรับฟังและพิจารณาหลักฐานต่าง ๆ ที่พระเจ้าทรงประทานให้
3. อัลกุรอานและหลักฐานต่าง ๆ ในธรรมชาติล้วนเป็นสัญญาณจากพระเจ้าที่เชิญชวนมนุษย์สู่ความดี หากมนุษย์ใช้สติปัญญาพิจารณา พวกเขาจะพบหนทางสู่ความจริงได้เสมอ
4. การยอมรับความจริงต้องอาศัยความอ่อนน้อมถ่อมตนและการละทิ้งความหยิ่งยโส เพราะผู้ที่ยึดติดกับความดื้อรั้นจะไม่ได้รับประโยชน์จากหลักฐานใด ๆ ทั้งสิ้น