Surat Yasin — Ayat 73

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَنَافِعُ (manaafi'u): mupangat utawa kagunan.
• مَشَارِبُ (masyaaribu): panggonan utawa sarana kanggo ngombe, yaiku saka susu kewan-kewan mau.
• أَفَلَا يَشْكُرُونَ (afalaa yasykuruun): apa ora padha syukur marang Allah?

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake yen kewan-kewan ternak kang wis disebutake ing ayat-ayat sadurunge iku ora mung bisa ditunggangi lan dipangan daginge, nanging uga ana mupangat liya kang akeh banget kanggo manungsa. Saka wulune, rambute, lan kulite, manungsa bisa gawe panganan, klambi, kemul, lan barang-barang liyane kang migunani kanggo urip saben dina. Kajaba iku, saka susune kewan-kewan mau, manungsa bisa ngombe lan ngrasakake seger lan berkah. Kabeh iku minangka nikmat kang gedhe saka Allah SWT.

Mula, ing pungkasaning ayat, Allah ngelingake manungsa kanthi pitakon: "Apa ora padha syukur marang Allah?" Tegese, apa ora padha ngakoni lan ngrumat nikmat-nikmat iku kanthi cara ngucapake syukur lan nindakake ibadah mung marang Allah? Syukur iku ora mung ngucap "alhamdulillah", nanging uga nggunakake nikmat kasebut ing dalan kang diridhai Allah, lan ora nyekutokake Allah karo liyane.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nikmat Allah iku akeh banget lan maneka warna, ora mung kang katon gedhe, nanging uga kang kerep ora digatekake, kayata mupangat saka kewan ternak.
• Syukur iku wajib, lan syukur kang sejati iku kalebu ngakoni nikmat, ngucapake puji marang Allah, lan nggunakake nikmat kasebut kanggo ketaatan.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora lali marang Allah nalika ngrasakake nikmat, lan tansah eling yen kabeh iku saka Allah.
• Islam iku agama kang ngajeni marang alam lan kewan, amarga kabeh iku minangka sarana kanggo nyukupi kebutuhan manungsa lan minangka tanda kekuasaan Allah.
• Kanthi syukur, urip dadi luwih tentrem, berkah, lan saya cedhak marang Allah.