Surah Yasin — Talata 77

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Nutfah (نُّطْفَةٍ): Isang patak ng semilya (malinis na tubig) na pinagmulan ng tao.
• Khasim (خَصِيمٌ): Labis na palaaway o palatanggol sa kanyang argumento.
• Mubin (مُّبِينٌ): Maliwanag, hayag, at malinaw na nagpapakita ng kanyang pagtatalo.

Paliwanag ng Talata:

Hindi ba nagmuni-muni ang tao na nagtatatwa sa pagkabuhay na muli — na nilikha Namin siya mula sa isang patak ng semilya na walang halaga? Mula sa katotohanang ito, dapat sana niyang mapagtanto na ang Diyos na may kakayahang lumikha sa kanya mula sa wala ay tiyak na may kakayahan din na buhayin siyang muli pagkatapos ng kamatayan. Ngunit pagkatapos na siya ay lumaki at maging ganap na tao, siya ay naging isang matinding kalaban at mapanghimagsik na nakikipagtalo nang mayabang at malinaw laban sa kanyang Panginoon, na nililimutan ang kanyang pinagmulan at ang kapangyarihan ng kanyang Tagapaglikha. Ang talatang ito ay isang paanyaya sa tao na tingnan ang kanyang sariling nilikha bilang patunay ng kakayahan ng Diyos sa muling pagkabuhay.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang pagmumuni-muni sa pinagmulan ng tao — mula sa isang hamak na patak ng semilya — ay isang malinaw na patunay ng walang hangganang kapangyarihan ng Diyos, na nagpapalakas ng pananampalataya sa Kanya at sa Kanyang pangako ng muling pagkabuhay.
2. Ang pagiging palaaway at mapagmatigas ng tao laban sa katotohanan ay hindi nararapat; sa halip, dapat siyang magpakumbaba sa harap ng kanyang Panginoon na lumikha sa kanya at nagbigay sa kanya ng buhay.
3. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang anumang pag-aalinlangan sa kapangyarihan ng Diyos ay walang batayan, sapagkat ang bawat sandali ng ating pag-iral ay isang buhay na saksi sa Kanyang kakayahan na magbigay-buhay at magpabuhay muli.
4. Ang pagkakilala sa ating kahinaan at pinagmulan ay nagdudulot ng kababaang-loob at pagtitiwala sa Diyos, na siyang susi sa tunay na kaligayahan sa mundo at sa kabilang buhay.