سورت صافات — آیت 107

د کلمو معناګانې:

• فَدَيْنَاهُ: مونږ هغه (اسماعیل علیه السلام) ته د قربانۍ په بدل کې فدیه ورکړه، یعنې هغه د ذبح کولو څخه خلاص کړ.
• بِذِبْحٍ: د ذبح کولو وړ څاروي (قربانۍ) سره.
• عَظِيمٍ: لوی او ستر (په قد او قدر کې).

تفسیر:

کله چې حضرت ابراهیم علیه السلام او د هغه زوی حضرت اسماعیل علیه السلام د الله تعالی د حکم په وړاندې تسلیم شول او ابراهیم علیه السلام چمتو شو چې خپل زوی ذبح کړي، نو الله تعالی د هغوی د دې سترې اطاعت او قربانۍ په بدل کې د اسماعیل علیه السلام په ځای د جنت څخه یو لوی کبش (پسه) راولیږه، چې د ذبح کولو لپاره یې فدیه وګرځوله. دا کبش دومره لوی او ښکلی و چې د هغې قربانۍ په پرتله یې ارزښت څرګنداوه، او دا د الله تعالی له لوري د ابراهیم علیه السلام د ازموینې د بریالیتوب نښه وه. الله تعالی د خپل نبي د زوی ژوند د دې لویې قربانۍ په بدل کې وساته او دا کار د قیامت تر ورځې پورې د مسلمانانو لپاره د قربانۍ د سنت بنسټ وګرځېد.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د رحمت او فضل څخه خبر راکوي، چې هغه خپلو بندګانو ته د سختو ازموینو په وخت کې اسانتیا او خلاصون ورکوي.
• د قربانۍ د سنت اهمیت څرګندوي، چې د ابراهیم علیه السلام د دې سترې پیښې یادونه ده او مونږ ته درس راکوي چې د الله تعالی په لاره کې له خپلو محبوبو شیانو څخه تېرېدل د هغه د رضا سبب کیږي.
• دا آیت د صبر او تسلیمۍ ښکلا ښیي، چې کله بنده په بشپړه توګه د الله تعالی په حکم راضي شي، الله تعالی یې د هغه د ازموینې څخه په ښه توګه وباسي.