صافات سۈرىسى — ئايەت 107

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• وَفَدَيْنَاهُ: ئۇنى قۇتقۇزدۇق، ئۇنىڭ ئورنىغا بىر نەرسە بېرىپ ئۇنى ئازاد قىلدۇق.
• بِذِبْحٍ: بوغۇزلايدىغان قۇربانلىق، يەنى بوغۇزلىنىدىغان ھايۋان.
• عَظِيمٍ: ئۇلۇغ، بۈيۈك. بۇ يەردە قۇربانلىقنىڭ ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا ئۇلۇغ ئورنى بارلىقىنى ۋە ئۇنىڭ ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ پۇتۇنى ئۈچۈن چوڭ بىر ئىنئام ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئوغلى ئىسمائىل ئەلەيھىسسالامنى بوغۇزلاش ھەققىدىكى سىناقنى ئەمەلگە ئاشۇرۇش ئۈچۈن تەييارلىق قىلغان چاغدا، ئاللاھ ئۇنىڭغا رەھىم قىلىپ، ئىسمائىلنىڭ ئورنىغا بىر ئۇلۇغ قۇربانلىقنى — يەنى بىر كالا ياكى قوي ئەمەس، بەلكى جەننەتتىن كەلگەن بىر چوڭ قوچقارنى بەردى. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۇ قوچقارنى بوغۇزلاپ، ئوغلىنىڭ ئورنىغا قۇربانلىق قىلدى. بۇ قۇربانلىق ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا ئۇلۇغ ئورۇنغا ئىگە بولۇپ، ئۇ ئىسمائىلنىڭ ھاياتىنى ساقلاپ قالغان ۋە ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئىتائىتىنىڭ مۇكاپاتى بولغان.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ مۇخلەس بەندىلىرىنى قىيىنچىلىق ۋاقتىدا يالغۇز قويمايدۇ، بەلكى ئۇلارغا رەھىم-شەپقەت قىلىپ، ئۇلارنىڭ ئالدىغا چىققان سىناقلارنى يېنىكلىتىپ بېرىدۇ. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئوغلىنى بوغۇزلاشقا تەييارلىق قىلغانلىقى ئۇنىڭ ئاللاھقا بولغان چىن ئىتائىتىنى ۋە تەسلىمىيىتىنى كۆرسەتتى، شۇڭا ئاللاھ ئۇنىڭغا بۇ ئۇلۇغ قۇربانلىقنى بەردى. بىز مۇسۇلمانلار بۇ ۋەقەدىن ئىبرەت ئېلىپ، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇش، قىيىنچىلىقلارغا سەۋر قىلىش ۋە ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئۈمىد باغلاشقا تىرىشىشىمىز كېرەك. ئاللاھ ھەر قانداق قىيىنچىلىقنىڭ يېنىدا بىر چىقىش يولىنى ۋە ياردەمنى تەييارلاپ قويىدۇ، پەقەت بىز ئۇنىڭغا چىن كۆڭلىمىزدىن يۆلەنسەك بولىدۇ.