சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 107

சொற்பொருள்:

• فَدَيْنَاهُ – நாம் அவருக்குப் பகரமாக (மாற்றாக) ஈடு கொடுத்தோம்.
• ذِبْحٍ – அறுக்கப்படும் குர்பானி (பலி) பிராணி.
• عَظِيمٍ – மகத்தான, மிகப் பெரிய.

விளக்கம்:

இறைவன் தன் தூதர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு அளித்த கனவின் மூலம், தம் அன்பு மகன் இஸ்மாயீலை அறுக்குமாறு கட்டளையிட்டபோது, இருவரும் அந்தக் கட்டளைக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்து, இறைவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றத் தயாரானார்கள். இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தம் மகனை அறுப்பதற்காகக் கீழே கிடத்தி, கத்தியை ஓட்டியபோது, இறைவன் அவர்களின் தியாக உணர்வை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்கு ஒரு மகத்தான குர்பானி ஆட்டை (கறுப்புக் கண்ணும் வெள்ளை நிறமுமிக்க பெரிய ஆட்டுக்கிடா) ஈடாக அனுப்பி வைத்தான். அந்த ஆட்டை இஸ்மாயீலுக்குப் பகரமாக அறுக்குமாறு செய்தான். இவ்வாறு இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் உயிர் காப்பாற்றப்பட்டது. இந்த நிகழ்வு இறைவனின் மகத்தான சோதனையாகவும், இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் மிக உயர்ந்த தியாக உணர்வை வெளிப்படுத்தியதாகவும் அமைந்தது. இந்தச் சம்பவத்தின் நினைவாகவே பின்னர் இஸ்லாமிய சமுதாயத்தில் குர்பானி (தியாகப் பலி) வழக்கம் ஏற்படுத்தப்பட்டது.

பயன்கள்:

• இறைவனுக்காகத் தன்னுடைய அன்பிற்குரிய பொருளைத் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கு இறைவன் ஒருபோதும் நஷ்டம் ஏற்படுத்தமாட்டான்; மாறாக அதைவிடச் சிறந்ததை அவர்களுக்கு வழங்குவான்.
• இறைவனின் கட்டளைக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்து, தியாகம் செய்யத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கு இறைவன் எளிதான வழிகளை ஏற்படுத்தித் தருகிறான்.
• இந்த நிகழ்வு முஸ்லிம்களுக்கு பொருளாதாரத் தியாகத்தின் மகத்துவத்தை உணர்த்துகிறது; குர்பானி என்பது இறைவனுக்கு நெருக்கமாகும் ஒரு சிறந்த வணக்கமாகும்.
• இறைவனின் உதவி எப்போதும் தன் அடியார்களுடன் இருக்கிறது; அவர்கள் தன் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்தால் போதும்.