ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 107

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• فَدَيْنَا: เราได้ไถ่เขา (หมายถึงการช่วยให้รอดพ้นจากการเชือด) ด้วยการให้สิ่งอื่นทดแทน
• ذِبْحٍ: สัตว์ที่ถูกเชือด (คือแกะผู้ตัวใหญ่)
• عَظِيمٍ: ยิ่งใหญ่ หมายถึงแกะตัวใหญ่และทรงคุณค่า

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของท่านนบีอิบรอฮีม อะลัยฮิสสลาม เมื่อท่านได้รับบัญชาจากอัลลอฮ์ให้เชือดลูกชายคนเดียวของท่าน คือนบีอิสมาอีล อะลัยฮิสสลาม เพื่อทดสอบความภักดีและการยอมจำนนของทั้งพ่อและลูก เมื่อทั้งสองได้แสดงความพร้อมที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์อย่างสมบูรณ์ และท่านอิบรอฮีมได้วางมีดลงที่คอของลูกชาย อัลลอฮ์จึงทรงไถ่เขาไว้ด้วยแกะผู้ตัวใหญ่ที่ทรงส่งมาจากสวรรค์ ให้เชือดแทนอิสมาอีล

แกะตัวนี้ถูกเรียกว่า "ยิ่งใหญ่" เพราะเป็นแกะที่มาจากสวรรค์ มีขนาดใหญ่และมีความประเสริฐ และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ มันเป็นเครื่องหมายแห่งความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อบ่าวผู้ภักดีของพระองค์ และเป็นการยืนยันว่าอัลลอฮ์ทรงตอบรับการทดสอบของอิบรอฮีมและอิสมาอีล และทรงเปลี่ยนความยากลำบากให้เป็นความโล่งอก เหตุการณ์นี้จึงกลายเป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับการยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ และเป็นที่มาของพิธีเชือดสัตว์ในวันอีดิลอัฎฮา ซึ่งเป็นหนึ่งในเสาหลักของการประกอบพิธีฮัจญ์

บทเรียนที่ได้รับ:

1. อัลลอฮ์ทรงตอบแทนผู้ที่ยอมจำนนต่อพระองค์อย่างแท้จริง ด้วยความเมตตาและการช่วยเหลือในยามที่ยากลำบากที่สุด
2. การทดสอบของอัลลอฮ์นั้นมาพร้อมกับทางออกเสมอ เมื่อบ่าวมีความจริงใจต่อพระองค์
3. การเสียสละเพื่ออัลลอฮ์นั้นไม่สูญเปล่า พระองค์จะทรงทดแทนด้วยสิ่งที่ดียิ่งกว่า
4. เหตุการณ์นี้สอนให้เรารู้จักความหมายของการอุทิศตนและความไว้วางใจในอัลลอฮ์ แม้ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนไม่มีทางออก
5. การเชือดสัตว์ในวันอีดิลอัฎฮาเป็นการรำลึกถึงความภักดีของอิบรอฮีมและอิสมาอีล และเป็นการแสดงความขอบคุณต่ออัลลอฮ์ที่ทรงประทานความเมตตาแก่บ่าวของพระองค์