Surja Es-Saffat — Ajet 107

Kuptimet e fjalëve:

• Fedejnahu (فَدَيْنَاهُ): E shpëtuam atë duke dhënë një kurban në vend të tij.
• Bi dhibhin (بِذِبْحٍ): Me një kafshë të therur (dash).
• Adhim (عَظِيمٍ): I madh dhe i vlefshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Allahu i Lartësuar e provoi Ibrahimin a.s. me anë të ëndrrës që ta therë djalin e tij Ismailin a.s., dhe të dy iu nënshtruan urdhrit të Allahut, duke treguar bindje të plotë dhe durim, atëherë Allahu i Madhërishëm e shpëtoi Ismailin nga therja dhe e zëvendësoi atë me një dash të madh e të shëndoshë, të cilin e zbriti nga Xhenneti për ta therur në vend të tij. Ky dash ishte i madh nga rëndësia dhe vlera e tij, sepse ishte shpërblim për bindjen e Ibrahimit dhe Ismailit, dhe një mëshirë nga Allahu për ta. Ky ajet tregon se Allahu nuk i lë robërit e Tij besnikë pa shpërblim, dhe se sakrifica e tyre në rrugën e Tij nuk humb kurrë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Bindja e plotë ndaj Allahut dhe durimi në sprova sjellin lehtësim dhe shpërblim të madh nga ana e Tij.
2. Allahu i Madhërishëm nuk e lë robin e Tij që i është nënshtruar Atij pa dalje nga vështirësia, edhe kur gjërat duken të pamundura.
3. Ky ajet na mëson se kurbani në festën e Kurban Bajramit është një traditë e Ibrahimit a.s., dhe se Allahu e pranoi këtë sakrificë duke e zëvendësuar me dashin e madh.
4. Dashuria për Allahun dhe gatishmëria për të sakrifikuar atë që është më e dashur për ne, është rruga që na afron tek Ai dhe na sjell kënaqësinë e Tij.
5. Ky ajet na bën të kuptojmë se çdo vështirësi e shoqëruar me durim dhe bindje ndaj Allahut, pasohet nga lehtësimi dhe mëshira e Tij.