سورت صافات — آیت 122

1. د کلمو معناوې:

• «إِنَّهُمَا»: بېشكه دواړه (موسى او هارون عليهما السلام).
• «عِبَادِنَا»: زمونږ بنده ګان.
• «الْمُؤْمِنِينَ»: هغه كسان چې په الله او د هغه په رسول ايمان لري او په عمل سره يې تصديق كوي.

1. د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت كې د خپلو دوو سترو پېغمبرانو، موسى او هارون عليهما السلام، ستاينه كوي او وايي چې دواړه زمونږ له مؤمنو بنده ګانو څخه دي. دا ستاينه د هغوى د لوړ مقام او د هغوى د اخلاص او صدق د اعتراف په معنا ده. دوى داسې بنده ګان وو چې په الله يې بشپړ ايمان درلود، د هغه په امر يې عمل كاوه، او په خپل دعوت كې يې ثابت قدمه وو. دا آيت د هغوى د هغه مقام يادونه كوي چې الله تعالی دوى ته وركړى و، او دا هم ښيي چې الله تعالی د خپلو مؤمنو او صادقو بنده ګانو سره څنګه چلند كوي — هغوى ته جزا او ثنا وركوي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې الله تعالی د خپلو مؤمنو بنده ګانو سره مينه لري او د هغوى ستاينه كوي، نو مونږ بايد د موسى او هارون په شان په ايمان او عمل كې ثابت قدمه واوسو.
• ايمان يوازې په ژبه نه دى، بلكې په زړه كې يقين او په عمل كې اطاعت ته اړتيا ده، لکه څنګه چې دوى دواړه په دې صفت سره ياد شوي دي.
• دا آيت مونږ ته تسلي او هيله راكوي چې كه مونږ په رښتيا سره مؤمنان شو، الله تعالی به مونږ ته هم داسې عزت او ثنا وركړي لکه څنګه يې د خپلو پېغمبرانو سره وكړه.
• د پېغمبرانو يادونه او ستاينه مونږ ته دا درس راكوي چې د الله په لاره كې صبر او استقامت ډېر ارزښت لري، او الله تعالی د خپلو صادقو بنده ګانو هېڅ كله هېر نه كړي.