Suurah As-Saaffaat — Aayad 122

Macnaha Erayada:

Meeshaan kuma jiraan erayo gaar ah oo u baahan faallo, laakiin waxaa muhiim ah in la ogaado in "cibaadada" ay tahay u hogaansanaanta iyo khushuucda Eebe, iyo in "mu'miniinta" ay yihiin kuwa rumeysan kaligeed Eebe oo ku camal fala wixii uu faray.

Tafsiirka:

Allah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku sheegayaa Nabiga Muuse iyo Nabiga Haaruun (nabadgelyadooda ha ahaato) inay yihiin addoommadiisa mu'miniinta ah. Tani waa ammaan iyo sharaf weyn oo Eebe u siiyay labadan Nebi, waxayna muujinaysaa inay ahaayeen kuwo ku sugan iimaan dhab ah, oo ay ka mid ahaayeen kuwa Eebe u hogaansama oo ku camal fala wixii uu faray, isla markaana ka fogaada wixii uu ka reebay. Iimaankoodu ma ahayn mid hadal keliya, laakiin wuxuu ahaa iimaan ku dheehan camal fiican iyo dulqaad, sida ay u adkaysteen dhibkii ay la kulmeen Fircawn iyo qoomkiisii, iyagoo ku bishaaraynaya dadka cibaadada Eebe keliya. Eebe wuxuu ku tilmaamay iyaga "mu'miniin" si ay u noqdaan tusaale looga daydo, waxayna tani tahay mid ka mid ah mahadnaqyada Eebe ugu siiyay iyaga, ka dib markii uu sheegay inay ka mid yihiin kuwa wanaagga fala.

Faa'iidooyinka:

1. Mu'miniinta Eebe waxay leeyihiin darajo sare oo Eebe agtiisa ah, waxaana Eebe ku faana iyaga, sida uu ugu faanay Muuse iyo Haaruun.
2. Iimaanka runta ah waa u hogaansanaanta Eebe iyo ku camal falka wixii uu faray, ma aha hadal keliya oo aan camal lahayn.
3. Dulqaadka iyo adkaysiga ee waddada Eebe waxay keenaan in Eebe ku xuso addoommadiisa wanaagsan, sida uu ku xusay labadan Nebi.
4. Dadku waa inay ku daydaan Nabiyada iyo kuwa wanaagsan, si ay u gaadhaan jacaylka Eebe iyo raallinimadiisa.
5. Iimaanku waa ni'mad weyn oo Eebe ku mannaysto cidduu doono, waxaana lagu farxaa iyo lagu mahadnaqaa Eebe.