Surja Es-Saffat — Ajet 122

Kuptimi i fjalëve:

• إِنَّهُمَا – Vërtet, ata të dy (Musai dhe Haruni).
• مِنْ عِبَادِنَا – Nga robërit tanë (të cilët i adhurojnë vetëm Ne).
• الْمُؤْمِنِينَ – Besimtarët e vërtetë, të cilët besojnë me sinqeritet dhe veprojnë sipas urdhrave Tona.

Tefsiri i ajets:

Në këtë ajet fisnik, Allahu i Lartësuar lavdëron dy pejgamberët e Tij të mëdhenj, Musain dhe Harunin, duke i cilësuar ata si robër të Tij besimtarë. Kjo është një vlerësim i lartë nga ana e Zotit, sepse ata u dalluan me besim të sinqertë, durim dhe përkushtim të plotë ndaj fesë së Allahut. Ata iu bindën urdhrave të Tij, i ftojnë njerëzit në rrugën e drejtë dhe duruan vuajtjet në rrugën e thirrjes së tyre. Ky përshkrim tregon se besimi i tyre nuk ishte vetëm në fjalë, por ishte besim që depërtoi në zemrat e tyre dhe u shfaq në veprat e tyre të mira. Ata ishin shembull i përsosur i robërve të sinqertë, të cilët Allahu i zgjodhi për misionin e profetësisë dhe i bëri udhërrëfyes për njerëzimin.

Përfitimet nga ajets:

• Lavdërimi më i madh që një rob mund të arrijë është që Allahu ta përshkruajë atë si besimtar të vërtetë – kjo është vlera më e lartë se çdo pozitë tjetër.
• Besimi i vërtetë nuk është vetëm deklarim me gjuhë, por është bindje e zemrës dhe veprim me gjymtyrë, siç ishte rasti i Musait dhe Harunit.
• Allahu i do robërit e Tij besimtarë dhe i përmend ata me lavdërim në Librin e Tij – kjo është një nder i madh që i bën besimtarët të përpiqen ta arrijnë këtë gradë.
• Ky ajet na mëson se suksesi i vërtetë nuk matet me pasuri apo pozitë, por me besimin dhe devotshmërinë ndaj Allahut.
• Thirrja në rrugën e Allahut kërkon durim dhe sinqeritet, ashtu siç bënë Musai dhe Haruni, dhe kjo është rruga që të çon në kënaqësinë e Zotit.