سورت صافات — آیت 14

د معنیٰ (کلمې):

• آیة: معجزه، نښه، د پیغمبر د صدق دلیل.
• یستسخرون: په سختۍ سره مسخره کوي، ډېر استهزا کوي، طعنې ورکوي.

تفسیر:

کله چې دا کافران او منکران ستا (اى محمد ﷺ) هغه معجزه یا نښه ویني چې ستا د صدق او رسالت پر حقانیت دلالت کوي — لکه د سپوږمۍ چاودل، د ډبرې خبرې کول، یا نورې معجزې — نو دوی د هغې په مقابل کې د ایمان راوړلو پر ځای، په ډېر شدت سره مسخره او استهزا کوي، او د حیرانتیا له امله طعنې ورکوي. دوی د هغې نښې په لیدو سره نه یوازې دا چې عبرت نه اخلي، بلکې په بې ادبۍ سره یې ملنډې وهي، لکه څنګه چې د حق په مقابل کې د دوی زړونه سخت شوي وي او دوی غواړي چې د استهزا په ذریعه د حق څراغ مړ کړي. دا د دوی د سرکشۍ او کفر نهایت دی چې د الله تعالی د واضحو نښو په وړاندې هم دا ډول چلند کوي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې که کافران د حق په وړاندې مسخره کوي، دا نوې خبره نه ده؛ دا د پیغمبرانو د لارې تلپاتې سنت ده، نو مه اندیښنه کوه.
• دا موږ ته زده کوي چې د حق د دښمنانو ملنډې او طعنې باید زموږ اراده کمزورې نه کړي، بلکې باید زموږ عزم پیاوړی کړي.
• دا آیت د صبر او استقامت درس راکوي چې د تبلیغ په لاره کې به خامخا خنډونه او استهزاوې وي، خو بری د صبر کونکو لپاره دی.
• دا موږ ته د ایمان د قوت اهمیت ښیي چې کله زړه په ایمان قوي وي، د نورو ملنډې هېڅ اغیز نه پرېږدي.