සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 14

වචනාර්ථ:

* آيَةً: ලකුණක්, සාධකයක්, ආශ්චර්යයක් — එනම් නබිතුමාගේ සත්යතාවය ප්‍රකාශ කරන ප්‍රාතිහාර්යයකි.

* يَسْتَسْخِرُونَ: අධික ලෙස උපහාසයට ලක් කරති, අතිශයින් සමච්චලයට පාත්ර කරති. (මෙය "سخرية" යන්නෙන් අතිශයෝක්ති අර්ථයක් දෙන බර කිරන ආකාරයකි.)

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාව තුළ අල්ලාහ් තආලා අපගේ නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට සැනසීමක් ලබා දෙමින් පවසන්නේ, ඔවුන් (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්) ඔබගේ නබිත්වයේ සත්‍යතාවය ප්‍රකාශ කරන කිසිදු ලකුණක් හෝ ප්‍රාතිහාර්යයක් දුටු විට, එය ගැන කල්පනා කර සත්‍යය වටහා ගැනීමට උත්සාහ නොකර, ඊට පටහැනිව අතිශයින් උපහාසයට හා සමච්චලයට ලක් කරති. එනම්, ඔවුන් එම ආශ්චර්යය දැකීමෙන් පසුවත් එය බොරු කිරීමට හා අවමන් කිරීමට ම උත්සුක වෙති. ඔවුන්ගේ මෙම හැසිරීම ඔවුන්ගේ අහංකාරය හා සත්‍යය පිළිගැනීමට ඇති මුරණ්ඩු බව පෙන්නුම් කරයි. මෙය ඔවුන්ගේ හදවත් මුද්‍රා කර ඇති බවට හා ඔවුන් කෙරෙහි ධර්ම මාර්ගය වැසී ඇති බවට ලකුණකි.

උපදේශ හා පාඩම්:

* මෙම ආයාව තුළින් අපට පැහැදිලි වන්නේ සත්‍යය පිළිගැනීමට අකමැති අය කෙතරම් ප්‍රාතිහාර්යයන් දුටුවත් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන බවයි. එබැවින් ඇදහිම හදවතේ යහපත්කම මත රඳා පවතී.

* නබිවරුන්ට හා ධර්ම දූතයින්ට සිදු වූ උපහාස හා සමච්චල අපගේ ජීවිතවලදී ද ඇති විය හැක. එවිට අප ඉවසීමෙන් හා ධෛර්යයෙන් කටයුතු කළ යුතුය.

* අල්ලාහ්ගේ ලකුණු හා ප්‍රාතිහාර්යයන් දැකීමේදී ඒවා ගැන කල්පනා කර පාඩම් ඉගෙන ගැනීම ඥානවන්ත ක්‍රියාවකි. උපහාසයට ලක් කිරීම අඥානකමේ හා අහංකාරයේ ලකුණකි.

* මෙම ආයාව තුළින් අපට ඉගෙන ගත හැක්කේ අල්ලාහ් තම නබිවරයාව සැනසූ ආකාරයයි. එනම්, උපහාස කරන්නන්ගේ ක්‍රියාවන් අල්ලාහ් දකින බවත්, ඔවුන්ට සුදුසු ප්‍රතිඵල ලැබෙන බවත්ය. එබැවින් අප කිසිවිටෙක අයහපත් ක්‍රියාවන්ට පෙළඹීම නොකළ යුතුය.